70 | அனைத்துந் தாக்காத் தனிப்பரத் துற்றவர்க்கு எவ்வகை உணர்வு செய்வதென் செப்புக ஒன்றின் ஒன்றாம் ஒன்றா துலகில் நின்ற போதுயிர் நேராம் அன்றே முத்தி உற்ற நற்றவர் அவையிடைச் சேர்வர் என்றனை சார்தரு முத்தி | | 75 | சாலோக் கியமோ சாயுச் சியமெனில் பந்த முற்ற கந்தல கழித்த | தாக்காத் தனிப்பரத்து உற்றவர்க்கு - ஆகையால், ஒப்பில்லாததாய் எல்லா வற்றிற்கும் மேலாயிருக்கிற சிவத்தோடுங் கூடினவர்களுக்குச்சர்வ மென்று சொல்லப்பட்ட சொல்லினா லுண்டாகிய பயனெலாம் உண்டாகாது. அன்றியும், பெத்தம் நீங்கி முத்தனானபடியினாலே பழைய தன்மையென்னவும் ஒண்ணாது. ஆகையால்; எவ்வகை உணர்வு செய்வது என் செப்புக - திருவருளைப் பெற்றவர்களுடைய அறிவு எப்படி யிருப்பது தொழில் எப்படி யிருப்பதென்று சொல்லுவாயாக; இது சிவனைப் பெற்ற ஆன்மாக்களுக்குச் சர்வஞ்ஞத்துவம் உண்டாம் என்பதனை மறுத்தது, இதுவன்றியும்; ஒன்றின் ஒன்றாம் ஒன்றாது உலகில் நின்ற போது உயிர் நேராமன்றே - முத்தியில் ஆன்மாவுஞ் சிவமும் ஒன்றாமென்னில் ஒரு முதல் இல்லையாம். அப்படிப் பரமுத்தியடையாமல் சரீரத்தோடுங் கூடிச் சீவன்முத்தனாய் நின்ற தென்னில் அப்படி நின்ற ஆன்மா சிவனுக்குச் சமமாம். ஆகையால் இது அர்த்தமன்று. இதன்றியும்; முத்தியுற்ற நற்றவர் அவையிடைச் சேர்வர் என்றனை - திருவருளைப் பெற்றவர்கள் முன்னே முத்தியைப் பெற்றிருக்கிற நல்ல தவத்தையுடைய பெரியோர்கள் கூட்டத்தின் நடுவே சென்று கூடி யிருப்பர்களென்று நீ சொன்னாய்; சார்தருமுத்தி சாலோக்கியமோ - இப்படிச் சென்று பொருந்தினார்களென்று நீ சொன்ன முத்தி சரியைத் தொழிலுக்கு உண்டாகிய சாலோக முத்தியைச் சொன்னாயோ; சாயுச்சியம் எனில் - அப்படியன்று காணும், நான் ஞானபாதத்துக்கு உண்டாகிய சாயுச்சியத்தைக் காணுஞ் சொன்னேனென்னில்; பந்தமுற்ற கந்தலகழித்த |