| 90 | இச்சா ரூபம் நச்சினர் என்னின்
மும்மலத் தேதும் இன்மைய தன்றே
இதுவளர் முத்திப் பதமென இயம்புவர்
ஈங்கிவை நிற்க. 12 | 13. சங்கிராந்தவாதி சங்கற்பம் நீங்காது ஒளிர்உயிர்
விளக்கென நிற்கும் அளப்புறும் அறிவின்று
இறைவற் கேதும் அறியவேண் டின்றே |
மூன்று தலைமுறையாக அரிசி நெல்லுக் குத்திவருகிற பெரிய உரலினிடத்திலே
ஒளி பொருந்தின கொம்புகளும் அதனுடைய நுனியிலே இளைய தளிர்களும்
உண்டானதென்று சொல்லுகிறதை யொக்கும் நீ மூன்று மலங்களும் நீங்கிப்
பரமுத்தியைப் பெற்றவிடத்திலே ஒரு சரீரம் உண்டாமென்று சொன்னது.
இதன்றியும்; இச்சாரூபம் நச்சினர் என்னின் - சுவேச்சையினாலே யெடுக்கப்
பட்டிருக்கிற சரீரத்தோடுங் கூடிப் பிரியப்பட்டிருந்தார்களென்று நீ சொல்லின்;
மும்மலத்து ஏதும் இன்மையதன்றே - ஒருவனுக்கு ஒரு சரீரமுண்டாமிடத்துக்
கன்மத்தாலே யொழிந்து உண்டாகாது; அந்தக்கன்மந்தான் ஆணவமலங்
கிடந்தாலொழிந்து உண்டாகாது. ஆகையால் முத்தியில் மலமாயா கன்மமான
மூன்று மலத்தின் ஒரு மலமும் உனக்குப் போனதில்லையாம்; இது வளர்
முத்திப் பதமென இயம்புவர் - இப்படி ஒரு சரீரத்தோடுங் கூடிக்கொண்டிருக்
கிற முத்தியைச் சாயுச்சியத்துக்கு ஏதுவாயிருக்கிற சாலோக்கியாதியாயுள்ள
பதமுத்திகளென்று காண் நல்லோர்கள் சொல்லுவார்கள்; ஈங்கு இவை நிற்க-
இவ்விடத்து நீ பழுதாகச் சொல்லிவந்த பெத்தமுத்திகளை விட்டு நான்
சொல்லுகிறதைப் புத்திபண்ணிக் கேட்பாயாக. 12 மேல் - சங்கிராந்தவாதி தன் மதம் கூறுகின்றான்; நீங்காது ஒளிர் உயிர் விளக்கென நிற்கும் அளப்புறும் அறிவு இன்று -
ஆன்மாவானது நீங்காத பிரகாசக்தோடுங் கூடிக்கொண்டிருக்கிற விளத்தைப்
போலே சுட்டற் நிற்கும், அது இது என்று அளவிட்டுச் சுட்டியறிகிற அறிவு
இதற்கு இல்லை; இறைவற்கு ஏதும் அறிய வேண்டின்றே கர்த்தா
நிர்விகாரியானபடியாலே அவனுக்கு |