அதை மாயா மயக்கினுடைய பெருமையென்று அறிவாயாக; பொற்பணி
யாவும் பொன்னாந் தன்மையின் நிட்களசகளத் திருவுரு நிலையும் ஈசனே
எனப் பேசுவர் - பொன்னிலேநின்றும் உண்டாகப்பட்ட பணிகளெல்லாம்
அந்தப் பொன்னையின்றி வேறொரு முதலாயிராமல் அந்தப் பொன்னேயா
யிருந்த தன்மைபோல, அந்த மா அரூபமாயுள்ள நிட்களமும் அந்த நிட்களத்
திலேநின்றுந் தோன்றின சகளமாகிய இச்சா ஞானக் கிரியா சொரூபமும்
இவை யிரண்டுஞ் சிவனுடைய சொரூபமாயிருக்குமென்று பெரியோர்கள்
சொல்லுவார்கள்; அன்றி அரு உருவாகிவரும் உலகு என்னில் - அதன்றி
அருவாயுள்ள சிவம் உருவாயுள்ள பிரபஞ்சமா யிருக்குமென்று நீ சொல்லில்;
அனைத்தும் மாயையெனத் தெளிகிலையே-பிரபஞ்சம் மாயையா யிருக்கையால்
இந்தப் பிரபஞ்சத்துக்கு உபாதானமாயிருக்குமென்ற சிவமும் மாயையென்று
தெளிகிறாயில்லை. எனவே, பிரபஞ்சத்துக்கு உபாதானம் சிவமல்ல மாயை
யென்பது கருத்து. இதன்றியும்; ஆவதும் ஆகாது ஒழிவதும் இலதெனும்
பாவகம் உலகாயதனது பான்மை - இது ஆம்பகுதி இது ஆகாப்பகுதி இவை
யிரண்டுமில்லை என்கிற பாவகம் சைவராயுள்ளவர்கள் கொள்ளும் பகுதியல்ல,
உலகாயதனுடைய பக்ஷமாயிருக்கும். ஞானவான்களுக்கு ஒன்று மில்லை
யென்னில்; கள் கொலை வெகுளி காமம் களவுகள் உட்படும் இவைவிட
மொழியாதார் இலர் - மதுபானஞ் செய்கிறது, கொன்று பறிக்கிறது, கோபித்துச்
சொல்லுகிறது, பரதாரகமனஞ் செய்கிறது, பிறருடைய சொத்தைக் களவு
காண்கிறது, இப்படி இன்னுஞ் சொல்லப்பட்ட பொல்லாங்குக ளெல்லா
வற்றையும் ஆகாது இவை