:: TVU ::

128

	பூவல யத்தை யாளும் புரவலன் புதல்வன் றூய சேவடித் தொழும்பு பூண்ட செவ்வியோய் தெரியிந் நின்ற பாவகா ரியைமற் றென்னாப் பணித்துமெய் பதறும் பான்மை மேவரப் புகறி யுற்ற வேதியற் கறிய வென்றான்.	130

	நலங்கிளர் குரவன் கூற நடுங்கிமெய் பதறி யுள்ளங் கலங்கிவெய் துயிர்த்துச் சென்னி கவிழ்த்தந்தக் கரணம் யாவும் மலங்கியுள் ளழியு மந்த மதியிலான் மறைவ லாளன் இலங்கெழின் முகத்தை நோக்கி யினையன பகர லுற்றான்.	131

	ஆத்துமக் கவலை கொள்ளா வறிவிலி யகோர பாவத் தீத்தொழின் மறவன் றேவச் செயலெலா மிகழ்ந்து பேசும் நாத்திகப் புலைய னந்தோ நாசதே சத்தை நச்சி ஆத்திக நெறியிற் செல்லா வசடர்க்குள் ளசட னேயான்.	132

	கருதிலென் ஜீவ காலங் கமரிடைக் கவிழ்த்த பால்போல் ஒருதிறத் தானு மைய பயன்படா தொழிந்த துண்மைச் சுருதிகூ றியவா றாகத் துயிலிலோர் கனவு கண்டு வருதிகிற் கணங்கண் முன்னின் றுருத்தெழ வருந்து கின்றேன்.	133

	திருக்கிளர் ஞான செல்வந் திருத்தியோய் திகாந்தங் காறுங் கருக்கிளர் மேக சாலங் கதுமெனத் திரண்டு வானத் துருக்கிளர் ஜோதி யெல்லாம் புதைபட வுயிர்கள் யாவும் வெருக்கொளீஇ யலமந் தேங்க விருண்டது மேலுங் கீழும்.	134

	இருநிலம் புதைப்ப மல்கிப் புயல்பரந் திருண்ட தோற்றம் ஒருமக வின்றி யூழி யுடற்றுநா ளுற்ற தென்னாப் பெருநில மடந்தை யுள்ளம் பேதுறீஇ யிழவு காட்டுங் கருநிறப் போர்வை போர்த்த காட்சியைக் கடுக்கு மாதோ.	135

	நஞ்சினிற் கரிய வாகி நளிர்நெடுங் கடலிற் பொங்கிச் செஞ்செவே யுலகை மூடித் திசைதொறுஞ் செறிந்த கொண்மூ எஞ்சுறாப் புனித நீதி யிறைவன்வெஞ் சினத்தீ யாவுந் துஞ்சிட விறுத்த தென்னாத் தடித்தது துருவங் காறும்.	136

	தடித்தொளி தழைக்குந் தோறுந் தமரவா ரிதிநீர் சூழ்ந்த படித்தல நடுங்கி யேங்கப் பருவரைக் குலங்கள் யாவும் முடித்தலை தகர்ந்து சாய முடுகிமூ தண்ட கோளம் வெடித்திட வசனிக் கூட்டம் வெய்துற விடித்த தன்றே.	137