(பொ - ரை) 'இவன் பிறந்திராவிட்டால் பெரிய நன்மையாக
இருக்கும்' என்று பேதுரு முதலான தொண்டர்களுக்குச் சொன்னார்.
ஒளிந்துகொண்டு பட்சிகளை வலைவைத்துப் பிடிக்கும் வேடனைக்
காட்டிலும் அதிக வஞ்சத்தையுடைய இவன் இவ்வாறு நடக்கும்
சமயத்தில்,

 

அகத்தெழு சாக்ஷியை யடக்கி மானத்தை உகுத்துநன் மதியினை யொழித்து நன்றியைச் செகுத்துவன் னெஞ்சொடு தியங்கி யான்கொனீர் வகுத்துரைத் தவனென வாயிற் கேட்டனன்.       31

     (பொ - ரை) உடனே யூதாஸ் மனதிலிருந்து புறப்படும்
மனச்சாட்சியை அடக்கி, வெட்கத்தை உதறிவிட்டு, நல்லறிவையும்
இழந்து, நன்றியை மறந்து, கடினமான மனதுடன் மயங்கி, (உம்மை
ஒருவன் காட்டிக்கொடுப்பான் என) 'நீர் பிரித்துச் சொன்னவன்
நான்தானா?' என்று வாயினால் கேட்டான்.

 

உள்ளுவா ருள்ளுவ துடனு ணர்ந்திடும் வள்ளலார் திருமுன மிரும னத்தனாய் விள்ளுவான் றுணிந்தமை யறிந்த மெய்ப்பரன் கொள்ளுநீ யுரைத்தவை யென்னக் கூறலும்.       32

     (பொ - ரை) நினைப்பார் நினைப்பனவற்றை உடன் உடனே
அறியும் எம்பிரான் சந்நிதானத்தில் இருமனமுடையவனாக அவ்வாறு
கேட்கத் துணிந்ததையறிந்த சத்தியமூர்த்தியானவர், 'நீ கேட்டது சரி'
யென்ற சொல்ல,

 

நஞ்செனக் கொடியவ னுளத்து நாடிய வஞ்சகம் வெளிப்பட வைரக் கல்லினும் நெஞ்சகங் கடினமாய் நிறுவ நேர்பழிக் கஞ்சிடா னமலனை யகன்றிட் டானந்தோர்.      33

     (பொ - ரை) கொடியவனுடைய மனதிலிருந்த வஞ்சகம்
விஷத்தைப்போல் வெளிப்படவே, அவன் மனம் வைரக்கல்லைவிடக்
கடினப் பட்டு அங்குண்டான நிந்தைக்குப் பயப்படாமல் பரிசுத்தமான
கடவுளை விட்டு (வெளியிலே) போய்விட்டான். ஐயையோ!

 

எறிந்தவேன் மெய்நுழைந் திருக்க வாண்டையென் றறிந்துவால் குழைத்துவந் தணுகுங் குக்கலுஞ் சிறந்தபே ரருளொடுஞ் செய்த நன்றியை அறிந்திடா தகன்றனன் யார்கொ லாமிவன்.      34

     (பொ - ரை) நாயுங்கூட தன் எஜமானன் தன்னைக் குத்தின
வேல் தன் தேகத்தினுள் இருக்கும்போதே, அவ்வாறு தன்னைக் குத்தினது