பாவ
மல்குபூ வுலகுளே மறக்கொடும் பாவர்
தேவ மைந்தனார் சிலுவையி னுகுத்செஞ் சோரி
மேவு புண்ணிய வசத்திலிவ் வீட்டுல கடைந்தேம்
ஜீவ நாயகற் றொழும்பரேந் திருக்கடை திறமின்.
|
84 |
| |
|
முத்தி
சாதன மாகிய சிலுவையின் மூர்த்தம்
மத்த கத்துளே மானுவே லுயிர்கொடுத் தீட்டி
வைத்த மாநிதிக் குரியராய் வகுத்தசா தனமெங்
கைத்த லத்துளேங் காட்டுகேங் கடைதிறந் தருண்மின்.
|
85 |
| |
|
| வேறு. |
|
| |
|
இவ்வண்ணம்
விதேக முத்த ரிருவரு மிரந்து கூவுஞ்
செவ்வண்ண மறிந்து மோசே யாதியர் சேர்ந்தாங் குய்த்த
கைவண்ணச் சாத்தை யேற்றுக் கருணைவேந் தருக்குக் காட்டி
அவ்வண்ண லழைமி னென்ற வருள்பெற்று மீண்ட வொல்லை.
|
86 |
|
|
என்மனோ
ரதரா யென்று மிதயபீ டத்து மேய
தன்மராங் கிறிஸதி யேசுசாமிசா மீப மாக
நன்மைசால் மெய்விஸ் வாச நராத்தும ஜீவர்க் குய்த்த
ஜென்மசா பலிய முத்தித் திருக்கடை திறந்த தம்மா.
|
87 |
| |
|
முத்திமா
நகர வாயின் முகப்புவே தியருக் காக
வித்தகக் கபாடம் வல்லே திறவுண்ட விதத்தை யோரிற்
சித்தமுள் ளுவந்து ஜேசுதிருவடிக் கன்பு செய்யும்
பத்திமை யல்லால் வேறு பரமசம் பத்தொன் றுண்டோ.
|
88 |
| |
|
எண்ணரும்
பரம சேனை யெதிர்கொண்டிங் கணைமி னென்னப்
பண்ணவர் குழுமி வாழ்த்தப் பராபரன் புதல்வ னீந்த
புண்ணியங் கைமா றில்லாப் புண்ணியம் புண்ய மென்னா
விண்ணவர்க் கரசை யேத்தி வேதிய ரகத்துட் புக்கார்.
|
89 |
| |
|
ஆயிடை
யடுத்தா னாக வறீவீன னவனைப் பற்றித்
தூயசின் னங்கள் யாது மிலனெனத் துணிந்தவ் வொல்லை
சேயுயர் முகப்பி னின்றுஞ் சீத்திருட் சிறையி லுய்த்தார்
வாயில்காப் பாள ரந்தோ மதியற்றார் கதியற் றாரே.
|
90 |
| |
|
சொன்மதி
தெருளான் றொல்லைத் துராகார மொருவா னாய
துன்மதி யந்த காரச் சூழலை யடையப் பொற்றான்
பொன்மதி புகட்டி யுய்க்கும்புங்கவர் வேத போத
நன்மதி படைத்தார் நித்ய நலந்தரு நகருட் புக்கார்.
|
91
|