நோக்குங்கால், இரண்டும் துக்கமாய் அன்றோ இருப்பன? ஆதலால், இரண்டாய் வரும் துக்கங்களையடைய நினைக்கிறது.

    ¹‘ஸ்ரீராமபிரானையே நினைத்தவர்களாய் ஒருவருக்கு ஒருவர் நலியவில்லை,’ என்கிறபடியே, திருவயோத்தியையில் உள்ளார், ஒருவரை ஒருவர் வேரோடே வாங்கிப் போகட வேண்டும்படியான பகைமை தொடர்ந்து நிற்கச் செய்தேயும் எல்லாரும் ஒரு மிடறாக விரும்பினார்கள்; ‘அதற்கு அடி என்?’ என்னில், பகைமை நெஞ்சிலே பட்டு அவர்களை நலிய நினைத்த போதாகப் பெருமாளை நினைப்பார்கள்; ‘அவர் முகம் சுளியும்’ என்னுமதனாலே அதன் காரியம் பிறக்கப் பெற்றது இல்லை.

    எண் ஆராத் துயர் விளைக்கும் - முறுவலிக்கிறதும், கரைந்தேங்குகிறதும் இரண்டு துயராய்த் தோற்றுகிறதாயிற்று இவர்க்கு. அந்தமில் பேரின்பத்துக்கு எல்லை காணிலும் துக்கத்துக்கு எல்லை காண ஒண்ணாதபடி ஆயிற்று இருப்பது; அதனால் ‘எண் ஆரா’ என்கிறார். பரமபதத்தில் துக்கம் கலவாத இன்பமேயாக இருக்குமாறு போலே, இதுவும் எல்லை இல்லாத துக்கமேயாய் இருக்குமாயிற்று.  ²‘இராச்சியத்தினின்று  நீங்கியதும், வனத்தில் வாசம் செய்கிறதும், சீதை காணாமற் போனதும், பெரியவுடையார் ( ஜடாயு ) மரணமடைந்ததும் ஆகிய இப்படிப்பட்ட என் துக்கங்கள் நெருப்பையுங்கூட

_____________________________________________________

1. ‘‘எல்லா ஆத்துமாக்களுக்கும் சினேகிதன் சர்வேசுவரன்’ என்று அறிந்து
  துவேஷத்தை விட்ட பேர் உளரோ?’ என்ன, அதற்கு விடை
  அருளிச்செய்கிறார். ‘ஸ்ரீ ராமபிரானையே’ என்று தொடங்கி. இது, ஸ்ரீராமா.
  யுத். 131 : 95.

2. இன்னார்க்குத் துயர் விளைக்கும் என்று விசேடித்துக் கூறாமையாலே,
  கர்மங்கட்குக் கட்டுப்படாத சர்வேசுவரன் அவதரித்தாலும் அவனுக்கும்
  துக்கத்தை விளைக்கக் கூடியது என்று கூறத் திருவுள்ளம் பற்றி
  அருளிச்செய்கிறார், ‘இராச்சியத்தினின்று’ என்று தொடங்கி. இது, ஸ்ரீராமா.
  ஆரண்ய. 67 : 24.

      ‘ராஜ்யாத் ப்ரம்ஸ:’ என்ற மேற்சுலோகத்திற்கு வியாக்கியாதா
  அருளிச்செய்த பொருள் வருமாறு : திருவபிஷேகம் பண்ண நான்
  இட்டவாறே, ‘ராஜ்யம் எனக்கு வேணும்’ என்றார் சிலர். அத்தை இழந்தால்
  படை வீட்டில் இருக்கப் பெற்றதாகிலும் ஆமிறே, ‘என் மகன் ராஜ்யம்
  பண்ண வேண்டா; பிக்ஷை புக்காகிலும் என் கண் வட்டத்திலே இருக்க
  அமையும்,’ என்றாளிறே ஸ்ரீ கௌசல்யை. சீதா நஷ்டா - பிராட்டியும்
  தாமுமாய் ‘ஏகாந்தமாகப் புஜிக்கலாம்’ என்று போர, இருவரும் இரண்டு
  இடத்திலேயாம்படி விழுந்தது. பிராட்டிக்குத் தனியிடத்திலே உதவப் புக்க
  பெரிய உடையாரையும் இழந்தது. * ‘ ‘ராஜ்ய நாசோ பஹர்ஷதி’ என்றும்,
  ‘வனவாசோ மஹேநதய:’ என்றும் சொல்லிப் போந்தவற்றை இப்போது
  அநர்த்தமாகச் சொல்லுகிறது என்?’ என்னில், ஆஸ்ரித சம்ஸ்லேஷத்துக்கும்,
  ரிஷிகளை எடுக்கைக்கும் என்றிறே போந்தது; அத்தோடே
  விரோதிக்கையாலே சொல்லுகிறார். பிராட்டியைப் பிரிகையாலும்,
  பெரியவுடையார் இழவு பலிக்கையாலும், இவற்றுக்கு அடியானவையும்
  இப்போது அநர்த்தமாய்த் தோற்றுகையாலே சொல்லுகிறார். இவ்விரண்டாலும்
  வரும் துக்கங்களையடைய நினைக்கிறது. நிர்த்தஹேதபிபாவகம் - பிரியாத
  இளையபெருமாளையும் பிரிக்க வற்றாயிறே இருக்கிறது.

  ‘இப்பொழுது எம்ம னோரால் இயம்புதற் கெளிதே யாரும்
  செப்பருங் குணத்தி ராமன் திருமுகச் செவ்வி நோக்கில்
  ஒப்பதே முன்பு; பின்பவ் வாசகம் உரைக்கக் கேட்ட
  அப்பொழு தலர்ந்த செந்தா மரையினை வென்ற தம்மா!’

  என்ற கம்பராமாயணச் செய்யுள் நினைவிற்கு வருகின்றது.