வைஷ்ணவ ஸ்ரீயையுடையராய். அன்றிக்கே. ¹“நின்னையே தான்வேண்டி நீள்செல்வம் வேண்டாதான் தன்னையே தான் வேண்டும் செல்வம்” என்கிறபடியே, உலகத்திலே முகந்தெழுபானையான எல்லையில்லாத செல்வத்தையுடையராய்க் கொண்டு என்னுதல். திருமால் அடியார்களைப் பூசிக்க நோற்றார்களே - ஸ்ரீமத் புத்திரர்களை ஆராதிக்கப் பெறுவர்கள். திருமால் அடியாரை ஆராதிக்கையாவது, இவர் அநுகாரத்தாலே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்குப் பிரியமுள்ளவராக ஆனாற்போலே, இது கற்றார்களும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்குப் பிரியத்தைக் கொடுக்கக் கூடிய கைங்கரியத்தைச் செய்யப்பெறுவர் என்கை. என்றது, இவர் அநுகரித்த இப்பாசுரங்களைச் சொல்லுகை. ²“தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொன் மாலைகள் சொன்னேன்” என்னக் கடவதன்றோ.

(11)

திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதி 

        கடல்ஞாலத் தீசனைமுன் காணாமல் நொந்தே
        உடனா அநுகரிக்க லுற்றுத் - திடமாக
        வாய்ந்தவனாய்த் தான்பேசும் மாற னுரையதனை
        ஆய்ந்துரைப்பார் ஆட்செய நோற்றார்.

(46)

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் சீயர் திருவடிகளே அரண்.

___________________________________________________

1. நின்னையே தான்வேண்டி நீள்செல்வம் வேண்டாதான்
  தன்னையே தான்வேண்டும் செல்வம்போல் மாயத்தால்
  மின்னையே சேர்திகிரி வித்துவக் கோட்டம்மா!
  நின்னையே தான்வேண்டி நிற்பன் அடியேனே.

  என்பது, பெருமாள் திருமொழி.

      முகந்தெழுபானை - தண்ணீரை முகந்துகொண்டு மேலே எழுகின்ற
  ஏற்றப்பானை.

2. இப்பாசுரங்களைச் சொன்னால் அவர்கட்கு உகப்பு ஆகுமோ? என்ன,
  அதற்கு விடை அருளிச்செய்கிறார் ‘தொண்டர்க்கு’ என்று தொடங்கி. இது,
  திருவாய்மொழி, 9. 4 : 9.