என்னும் மேனாணிப்பையுடையவனாயிருக்கும். “வானிளவரசு” என்கிறபடியே, அகம்படி வைத்த அரசாய் இருக்கும் அங்கு, அச்செறுப்புத் தீர, தான் விரும்பினபடி சஞ்சரிக்கப்போந்த இடமே அன்றோ இது. ஆகையாலே, அங்கு நின்றும் போந்து பிறந்த பின்பாயிற்று ‘எழில் ஏறு’ ஆயிற்று. ¹அடி அறிவார், ²தேவரீர், பிராட்டியோடு கூடியவரும் சக்கரத்தைத் தரித்தவரும் எங்கும் நிறைந்திருப்பவருமான நாராயணன் என்னும் தெய்வம் ஆவீர்; தேவரீர் ஒற்றைக் கொம்புள்ள வராக அவதாரம் செய்தவர், சென்றவர்களும் வருகின்றவர்களுமான பகைவர்களை அழித்தவர்” என்றால், அது பொறாதவனாய் ³“என்னை மனிதனாகவும் இராமன் என்கிற பெயரையுடையவனாகவும் தசரத சக்கரவர்த்திக்குப் புத்திரனாகவும் எண்ணுகிறேன்” என்றும், ⁴“நான் தேவனும் அலன், கந்தருவனும் அலன், இயக்கனும் அலன், அசுரனும்

_____________________________________________________

  செய்கிறார் ‘வானிளவரசு’ என்று தொடங்கி. இது, பெரியாழ்வார் திருமொழி,
  3. 6 : 3. “வானிளவரசு’ என்பதற்குப் பொருள், முதியோர்களான
  அமைச்சர்களின்கீழே இளவரசன் இருப்பது போன்று, நித்தியசூரிகள்
  தங்கியிருக்கின்ற பரமபதத்தில் இளவரசாக உள்ளவன் என்பதாம். அகம்படி
  - பழைய படியார். உள் என்றுமாம். செறுப்பு - சங்கோசம்.

1. இங்கு இருப்பதுவே இஷ்டமாய் மேனாணித்திருப்பான் என்பதற்கு,
  பகவானுடைய வார்த்தையையும் பிரமாணம் காட்டுகிறார் ‘அடியறிவார்’
  என்று தொடங்கி.

2. “பவாந் நாராயணோ தேவ: ஸ்ரீமாந் சக்ராயுதோ விபு:
   ஏகஸ்ருங்கோ வராஹ: த்வம் பூதபவ்யஸபத்நஜித்”

  என்பது, ஸ்ரீராமா. யுத். 120 : 13. ஸ்ரீராமபிரானைப் பார்த்துப் பிரமன்
  துதித்தது.

3. ஆத்மாநம் மாநுஷம் மந்யே ராமம் தசரதாத்மஜம்
  யோஹம் யஸ்ய யதஸ்சாஹம் பகவாந் தத் ப்ரவீது மே”

  என்பது, ஸ்ரீராமா. யுத். 120 : 11.

4. “நாஹம் தேவோ ந கந்தர்வோ ந யக்ஷோ நச தாநவ:
   அஹம்வோ பாந்தவோ ஜாதோ நைதச் சிந்த்ய மதோந்யதா”

  என்பது, ஸ்ரீ விஷ்ணுபுரா. 5. 13 : 12. இது கோவர்த்தந கிரியை எடுத்துக்
  குடையாகப் பிடித்து நிற்கும் கோபாலன், ஆயர்களைப் பார்த்துக் கூறியது,
  சூழ்த்துக் கொடுக்கும்படி - ஆணையிட்டுக் கொடுக்கும்படி.