செய்தானைத்தனை. அர்த்தித:- ¹தன்னுடையச் சோதிக்கு எழுந்தருளுந்தனையும் திருவுள்ளத்திற்பட்டக் கிடந்து இதுவே. அர்த்தித:- ²உபாசித்தவர் அல்லர்.

    மாநுஷே லோகே விஷ்ணு: ஸநாதந;- ³‘உண்டு பண்ணப்பட்ட தேவர்கள், மனித வாசனைக்கு வாந்தி பண்ணிப் பூமியில் இழிய அருவருத்து, ஒன்றரை யோசனைக்கு அவ்வருகே தின்று ஹவிஸ்ஸினைக் கொள்ளுவார்கள்; அவர்கள் மனிதத் தானத்திலேயாம்படியான பொருள்கண்டீர் இங்கே வந்து பிறந்தது,’ என்கிறார். மனிசர்க்குத் தேவர் போலத் தேவர்க்கும் தேவன் அன்றோ? ஜஜ்ஞே- ⁴தோன்றிய மாத்திரமன்று; நாட்டார் பத்து மாதங்கள் கர்ப்ப வாசம் அனுபவிக்கில் பன்னிரண்டு மாதங்கள் அன்றோ இவன் அனுபவித்தது?’ பின்னர்ப் பன்னிரண்டாவது மாதமான சித்தரை மாதத்தில்’ என்பது ஸ்ரீராமாயணம். ⁵‘நான் உன்னுடைய உதரத்தினின்றும் உண்டானேன்’ என்பது ஸ்ரீவிஷ்ணு புராணம். நாட்டிற்பிறந்து படாதன பட்டு மனிசர்க்கா - கர்மங்கட்குக் கட்டுப்படாத தான் கர்மங்கட்குக் கட்டப்பட்டவர்களோடே ஓரினனாய் நாட்டிலே வந்து பிறந்து, அவர்கள் படும் துக்கத்துக்கு அளவன்றிக்கே, கடலுக்கு அக்கரையிலே உயிரும் இக்கரையிலே உடலுமாம்படியான ஜானகியின்

____________________________________________________________________ 

1. ‘அர்த்தித:’ என்ற இறந்த காலத்துக்குக் கருத்து அருளிச்செய்கிறார், ‘தன்னுடையச்
  சோதிக்கு’ என்று தொடங்கி. என்றது, ‘பிற்பட்டோம் என்று புண்பட்டான்’ என்றபடி.
  தன்னுடைச் சோதி - பரமபதம்.

2. ‘அர்த்தித:’ என்றதற்கு, வேறும் ஒரு கருத்து அருளிச்செய்கிறார், ‘உபாசித்தவர்
  அல்லர்’ என்று.

3. ‘விஷ்ணு:’ என்று அவன் பெருமையையும், பிறந்த இடத்தின் கொடுமையையும்
  அருளிச்செய்கிறார், ‘உண்டுபண்ணப்பட்ட’ என்று தொடங்கி. ‘அவர்கள் மனிதத்
  தானத்திலேயாம்படியான பொருள்’ என்றதற்குப் பிரமாணம் காட்டுகிறார்,
  ‘மனிசர்க்கு’ என்று தொடங்கி. இது, திருவாய். 8. 1 : 5.

4. ‘ஜஜ்ஞே’ என்றதற்குக் கருத்து அருளிச்செய்கிறார், ‘தோன்றிய மாத்திரமன்று’ என்று
  தொடங்கி.

        ‘ததஸ்ச த்வாதஸே மாஸே சைத்ரே நாவமிகே திதௌ’

என்பது, ஸ்ரீராமா. பால. 18 : 10.

5. இங்குப் பிறந்தவனுக்கு வேறு ஒரு பிராமாணம் காட்டுகிறார், ‘நான்’ என்று
  தொடங்கி. ‘ஜாதோஹம் யத்தவோதராத்’ என்பது, ஸ்ரீவிஷ்ணு புரா. 5. 3 : 14.