"உதித்து வந்த பகலவனின் முதற்கதிர் எழுதப் பெறுமாறு சிகரங்களால்
உயர்ந்து, என் உள்ளத்தின் இருளைப் போக்கி ஞான ஒளியாகிய அறிவை
நிரப்பும்; செய்துமுடித்த தவத்தினால் ஆன்மாவை இனிது காத்துக்
கொண்டிருக்கையில் முரண்பட்ட பகையின் கைப்படுங்கால் அரணின்
மாட்சிகொண்டு உதவும்; இடித்துப் பெய்த மழைத்துளியால் பெருகி ஓடும்
ஆற்றுக்கு ஒப்பாக நிறைந்த தெய்வஅருளின் வெள்ளத்தை உள்ளே குடித்த
மனத்தோடு எழுச்சிபெற உறுதிப்படுத்தும்; ஆகையால் இக்குணத்தால்
இம்மலை தவத்திற்குத் தரும் ஊக்கம் தெய்வ அருள் குடியிருக்கச் செய்யத்
தகுதி வாய்ந்ததாகும்.

                  வானவன் வகுத்த தவம்

     -விளம், -மா, தேமா, -விளம், -மா, தேமா
 

27

என்றெழுந் துவப்பி லோங்கி யிரட்டலைக் கடலி னீந்தி நின்றெழுங் கரைகண் டாற்போ னிழற்றிய திமிசு விம்முங் குன்றெழுங் குவடு நோக்கிக் குயில்குயின் றகவ மஞ்ஞை யன்றெழுந் தெழுதும் வண்ணத் தலர்ந்தகா னுழைந்தான்                                         சூசை.