என்று இவ்வாறெல்லாம் மெல்லிய அடியை உடைய மரியாள்
ஆண்டவனை நோக்கிச் சொன்னாள்; அன்று என் தாய், தன் நெஞ்சில்
நெருப்பு பாய்ந்து உள்ளே எரிந்து புண்பட்ட தன்மையாய் மனம் உருகி,
துயரம் என்னும் ஆழமான கடலில் மூழ்கி அழுந்தி நின்றாள். அன்று
ஞாயிறு போன்ற உருவத்தைக் காட்டி வந்த வானவன் சிறிது நின்று,
மின்னல் ஒத்த நிகரற்ற கன்னியின் அடியைத் தொழுது, விரிந்த வேத நூல்
அடிப்படையில் மேலும் சில உறுதிகளை எடுத்துக் கூறத் தொடங்குகின்றான்;