பக்கம் எண் :

முதற் காண்டம்215

     "ஆண்டவன் அடியை அடைந்துள்ள வானவர்களே, பாவக் கறையும்
துயரமும் அற்று உயர்ந்துள்ள கன்னியரிடையே இங்கு வாழும் நான்,
உலகத்தவர்க்கு உரிய ஒப்பற்ற துயரம் பொருந்தித்தளரும்படி, இங்கிருந்து
பெயர்ந்து செல்லத்தக்கதொரு கட்டளை ஏன் பிறந்ததோ?"

     அயர்வான் - அயர: 'வான்' ஈற்று வினையெச்சம்.
 
                    61
தாதூதளி சூழ்தவழ் தண்டொடையால்
மாதூடும னஞ்சுட வானவனே
மீதூதொலி யிங்கித மேயுரையா
னீதூதுந டந்திது நேர்பயனோ.
 
"தாது ஊது அளி சூழ் தவழ் தண் தொடையால்
மாது ஊடு மனம் சுட, வானவனே,
மீது ஊது ஒலி இங்கிதம் மேவு உரையால்
நீ தூது நடந்து இது நேர் பயனோ?"

     வானவனே, மேலுலகில் பேசும் ஒலியின் இங்கிதம் பொருந்திய
சொல்லால் நீ முன் என்பால் தூது நடந்தாய். மகரந்தத்தை ஊதும் வண்டுகள்
சுற்றிலும் மொய்க்கும் குளிர்ந்த திருமண மாலையால் பெண்ணாகிய என்
மனத்தை ஊடுருவிச் சுடுவதாகிய இதுதான் அதன் நேரான பயனோ?"
 
               62
பரனோபரி வற்றரு ளேபணியான்
சுரரோமண மாகுப தூதறைவார்
நரரோவுத வார்நறு மாமணமே
வரலோடுவ ரும்பயன் மாட்சியிதோ
 
"பரனோ பரிவு அற்று, அருளே பணியான்;
சுரரோ மணம் ஆகுப தூது அறைவார்;
நரரோ உதவார்; நறு மா மணமே
வரலொடு வரும் பயன் மாட்சி இதோ?"