வானவரும் அங்கு வந்தடைந்து, அறத்தை மாணிக்கமென்று
அவளுக்கு அணிந்தனர்; விண்மீன் போல் ஒளி நிறையும் தெய்வ ஞானத்தை
மிளிர்கின்ற தோடு என அணிகின்றனர்; தேன் நிறையும் மாலைத் திரள்
என்று தெய்வ அருளைச் சேர்க்கின்றனர்; காட்டில் நிறைந்து கிடக்கும்
வாய்ப்பான தவத்தை ஆடையாய் அணிந்தனர்.

                 மரியாள் கோவில் புகுதல்

     - மா, புளிமா, புளிமா, புளிமா
 

87

அலினா ரொளிரா ரியதா ரகையுண் மலிபா லொளிகால் மதிபோ வதுபோ லொலியா யசிலம் புடைமங் கையருட் பொலியா லயமூ டிவள்புக் கனளே.

அலின் ஆர் ஒளிர் ஆரிய தாரகையுள் மலி பால் ஒளி கால் மதி போவது போல், ஒலி ஆய சிலம்பு உடை மங்கையருள் பொலி ஆலயம் ஊடு இவள் புக்கனளே.

     இரவில் வானெங்கும் நிறைந்து ஒளிரும் அழகிய விண்மீன்களிடையே
நிறைந்த பாலொளியைப் பரப்பும் மதி போவது போல், மரியாள் என்னும்
இவள் ஒலி பொருந்திய சிலம்பு அணிந்துள்ள மகளிரிடையே பொலிவுடன்
விளங்கும் கோவிலின் ஊடே புகுந்து சென்றாள்.
 

88

அடரற் றடிவைத் தனளண் டியவாய் சுடரற் றிருளுந் துகளும் வெறியும் படரற் றிசைபன் னெழுகா தமகன் றிடரற் றிழிவற் றெழுசீ ரடியாள்.

அடர் அற்று அடி வைத்தனள், அண்டிய வாய், சுடர் அற்று, இருளும் துகளும் வெறியும் படர் அற்று, இசை பன் எழு காதம் அகன்று, இடர் அற்று, இழிவி அற்று எழு சீர் அடியாள்.