குற்றத்தை நாடும் இயல்புள்ள கண்ணும் மனமும் தடை ஏற்படின்
துன்பங் கொள்வதற்கு மாறாக, மரியாளால் இன்பமே கண்டன என்பது
கருத்து.
 

98

எள்வா ரிலவிக் கவினா லெமதுள் கள்வாய்க் களிநாம் பெறலென் களவைக் கொள்வா ருமலா துகொடுப் பவரோ வுள்வா ரியவின் புளரென் றறைவார்.

"எள்வார் இல இக் கவினால் எமது உள் கள்வு ஆய், களி நாம் பெறல் என்! களவைக் கொள்வாரும் அலாது, கொடுப்பவரோ உள் வாரிய இன்பு உளர்!" என்று அறைவார்.

    "இவளது, இகழ்வார் இல்லாத இவ்வழகினால் நமது உள்ளம் களவு
போன பின்னரும், நாம் களிப்பே அடைவது எவ்வாறு? களவைக்
கொள்பவரே அல்லாது, களவு கொடுப்பவரோ தம் உள்ளத்தை அள்ளிய
தன்மையில் இன்பம் கொள்பவர் ஆவார்?" என்றும் உரைப்பர்.                         

99

அருகா யினவா னழகார் வதனம் பருகா யினவெம் விழிபார்த் தலினா முருகா தளியுற் றிலமே லெமதுள் திருகா தனகற் றிரளென் றறைவார்.

"அருகு ஆயின வான் அழகு ஆர் வதனம் பருகு ஆயின எம் விழி பார்த்தலின், நாம் உருகாது அளி உற்றிலமேல், எமது உள் திருகாதன கல் திரள்!" என்று அறைவார்.