மண்ணில் மண்டிக் கிடக்கும் சேற்றில் பாயும் கதிரவனின் கதிர் தான்
சேறாகாத தன்மை போல, சேறு கலங்கக் கதிர் கலங்கினாலும் தான் எந்த
நிலையிலும் கலங்குதல் இல்லாத நெஞ்சம் படைத்தவளும், கண் வழியாக
வந்து குவியும் தீமைகளைப் பொறுத்தமட்டில் தான் எவ்வித அழுக்கும்
அணுகாதவளும் ஆகிய மரியாளின் கதிரினும் தூய்மையான மாட்சி
நலத்தைப் புனைந்து காட்டும் பொருட்டு, முள் நிறைந்து மணம் நிறைந்து
மெல்லிய அழகிய இதழ்களினின்று தேன் பொழியும் மொட்டு விரிந்த
செந்நிறமான செவ்வந்தி மலர்களை விண்ணுலகில் நிறைந்து கிடக்கும்
நன்மைகளோடு கூட்டித் தொடுத்த மாலையாகச் செய்து, அவள் அடியில்
விழுந்து வணங்கி ஆறாம் அணியாய் நின்ற வானவர் நூறு மாலைகளைக்
கொணர்ந்து இட்டு வைத்தனர்.

     செவ்வந்திக்கு 'முள்' என்றது அதன் கொடிக் கிளைகளின் முருட்டுத்
தன்மை கருதியது. வெண் செவ்வந்தியும் உளதாதலின், செஞ்செவ்வந்தி என
வேறுபாடு கூறப்பட்டது. செவ்வந்திக்குச் செம்மை கூறியது, 'செம்பொன்'
என்றாற் போல, மஞ்சட் பொன்மை நிறம் கருதியாகக் கொள்க.