அப் பெண்ணின் மனத்தைத் தனக்குப் பரம்பரை உரிமையாக வந்த
உறைவிடம் போல் அப்பேய் கொண்டிருந்ததென்பது கருத்து.
 

40

கள்ளங் காட்டுகு ணுங்குக டிந்தபின் னுள்ளங் காட்டுப ளிங்குணர்ந் தாலென வெள்ளங் காட்டுவா லாமைவி ழுங்கெனா மள்ளங் காட்டி மாழ்ந் தேனென நாணினாள்.

கள்ளம் காட்டு குணுங்கு கடிந்த பின், உள்ளம் காட்டு பளிங்கு உணர்ந்தால் என, "வெள்ளம் காட்டு வாலா மை விழுங்கு எனா, மள்ளம் காட்டி மாழ்ந்தேன்!" என நாணினாள்.

     பொய்யைக் காட்டி மயக்கும் பேய் தன்னைவிட்டு விலகிய பின்,
தன் உள்ளத்தை உள்ளவாறு காட்டும் ஒரு கண்ணாடியால்
உணர்ந்துகொண்டாற்போல் கண்டறிந்து, "மழை வெள்ளம் காட்டிலுள்ள
அழுக்குகளையெல்லாம் வாரி விழுங்குவதுபோல் இதுவரையில் பாவத்தில்
என் திறமையைக் காட்டிக்கெட்டேன்" என்று அவள் நாணம் கொண்டாள்.
 

41

உவாவ மர்த்திய வங்குச மொப்பெனத் தவாவ யத்திவ டாங்கிய நாணமே சுவாத மைத்தது கட்டுடைத் தோர்கரை யவாவு டைக்கடற் காங்கடைத் தாளரோ.

உவா அமர்த்திய அங்குசம் ஒப்பு என, தவா வயத்து இவள் தாங்கிய நாணமே சுவாது அமைத்த துகள் துடைத்து, ஓர் கரை அவா உடைக் கடற்கு ஆங்கு அடைத்தாள் அரோ.

     யானையை அடக்கிய அங்குசத்திற்கு ஒப்பாக, கெடாத வலிமையோடு
இவள் பூண்டிருந்த நாணமே சிற்றின்பம் தனக்கு விளைவித்த பாவமெல்லாம்
துடைத்துப் போக்கவே, ஆசை என்னும் கடலுக்கு ஒரு கரையாக
அந்நாணத்தையே அவ்விடத்தில் இட்டு வைத்து அடைத்தாள்.