"யாழே, நீ ஒரு முலைபோல் அமைய, உன்னிடம் இசையைப்
பாலாகச் சுரந்தேன்; கண்ணைக் காத்த கனிவால் அப்பாலை ஊட்டி, என்
பெண்மையால் அறியாமல், காமம் என்னும் குழந்தையை வளர்த்தேன்; அது
பின் தன் அம்பினால் பெரிதாய் என்னையே சுடுமென்று எண்ணத்
தவறினேன்; இதற்கே நீ துணை செய்து இருந்தாய்!" என்று கூறி, யாழை
ஒடித்தாள்.
 

50

வாயே கரமே செவியே மருளுங் கண்ணே மூக்கே போயே வினைகொண் டுள்ளே புகுமைம் பகையாம் பொறிகாள் தீயே கொணர்ந்தீ ரெனவுட் சிறைசெய் தொறுப்பே னொறுத்தற் கோயே னோயே னெனவுள் ளூக்கங் காவற் கொண்டாள்.

"வாயே, கரமே, செவியே, மருளும் கண்ணே, மூக்கே, போயே வினை கொண்டு உள்ளே புகும் ஐம் பகையாம் பொறிகாள், தீயே கொணர்ந்தீர் என உள்சிறை செய்து ஒறுப்பேன்; ஒறுத்தற்கு ஓயேன், ஓயேன்!" என, உள் ஊக்கம் காவல் கொண்டாள்.

     "என் வாயே, கையே, செவியே, நிலையாது மருளும் கண்ணே,
மூக்கே, மனம் சென்ற வழியே சென்று, தீவினையை, வாரிக்கொண்டு என்
உள்ளே புகும் ஐம்பகைகளாகிய பொறிகளே, நீர் எனக்குத் தீமைகளையே
கொண்டு வந்தீரென்று கண்டு, என் உள்ளத்துள் சிறைப்படுத்தி உங்களை
வதைப்பேன்; வதைப்பதற்கு ஓயமாட்டேன், ஓயமாட்டேன்!" என்று கூறி
மனவூக்கத்தை அதற்குக் காவலாகக் கைக்கொண்டாள்.
 

51

"மீனே கொடியாய் விதுவே குடையாய் வேலை முரசாய்க் கானே யுமிழ்பூக் கணையாய்க் கழையே தனுவா யுருவம் நானே எழுதி நாமம் வேளென் றேனென் னுயிரைத் தானே யுண்டா னினிக்கொல் சமனாக் குவனா னென்றாள்.