பக்கம் எண் :

முதற் காண்டம்596

             87
ஆவருள் தீதுள வகமும் வந்தடை
தேவருள் புக்கபின் சீர்த்த பான்மையா
னோவருள் முழையிவர் நுழைந்த காலலர்க்
காவருள் வனப்பொடு களித்த தாமரோ.
 
ஆவு அருள் தீது உள அகமும் வந்து அடை
தே அருள் புக்க பின் சீர்த்த பான்மையால்,
நோவு அருள் முழை இவர் நுழைந்த கால், அலர்க்
கா அருள் வனப்பொடு களித்தது ஆம் அரோ.

     ஆசை தேடித் தருகின்ற தீமை கொண்ட மனமும் தன்னை
வந்தடைந்த தெய்வ அருள் உள்ளே புகுந்தபின் சிறப்படையுந்
தன்மைபோல், துன்பம் தருவதாகிய அக்குகை இவ்விருவரும் உள்ளே
நுழைந்தபோது, பூஞ்சோலை தரும் அழகோடு களித்தது போல்
தோன்றுவதாம்.
 
              88
தணிவருஞ் சினத்தொடு தகைத்த கற்றினா
ரணிவருங் குணத்திலீங் கமல னாடிய
பணிவரு மிடிநலம் பயக்கின் றாரெனாத்
துணிவரு மன்பெழுந் தாசி சொற்றினார்.
 
தணிவு அருஞ் சினத் தொடு தகைத்து அகற்றினார்,
அணிவு அருங் குணத்தில் ஈங்கு அமலன் நாடிய
பணிவு அரு மிடி நலம் பயக்கின்றார் எனா,
துணிவு அரும் அன்பு எழுந்து, ஆசி சொற்றினார்.

     தணித்தற்கரிய சினத்தோடு தம்மை உள்ளே விடாமல் தடுத்து
விலக்கிய அந்நகரத்தார், பூண்பதற்கு அரிய பெருங்குணத்தோடு இவ்வுலகில்
ஆண்டவன் நாடிய தாழ்மையான அரிய வறுமை என்னும் நலத்தையே தந்து
உதவுகின்றனர் எனக் கொண்டு, துணிவதற்கு அரிய அன்பு மேலோங்கி,
அவர்களுக்கு வாழ்த்துக் கூறினர்.