|
நிறைவான மகிழ்ச்சியைப்
பொழிந்து, தன்னுள் அருள் வாய்ந்து
முதிர்ந்து தோன்றும் கண்களை உடைய மரியாள் முழந்தாளிட்டு நின்று,
இவ்வுலகில் எதிராகக் கூறப்படும் ஒப்புமை ஒன்றுமின்றி இன்புறுமாறு,
ஒளியைக் கொண்டுள்ள தன் மகன் தன் வயிற்றினுள் அசையக் கண்டாள்.
முழந்து - 'முழந்தாள்'
என்பது கடைக் குறையாய் நின்றது.
| 93 |
திருமு கஞ்செறி
சுடர்ச்சி றப்பினா
லொருமு கஞ்செறி யொளிக ளாயிரந்
தருமு கம்பகற் றருக காலமாய்க்
குருமு கங்கொளுங் குணக்கொத் தாளரோ. |
| |
திரு
முகம் செறி சுடர்ச் சிறப்பினால்,
ஒரு முகம் செறி ஒளிகள் ஆயிரம்
தரு முகம் பகல் தருக காலம் ஆய்,
குரு முகம் கொளும் குணக்கு ஒத்தாள் அரோ. |
அவள் தன் திருமுகத்தில்
செறிந்த ஒளியின் சிறப்பினால், ஒரு
முகத்தில் செறிந்த ஒளிக் கதிர்கள் ஆயிரம் கொண்டுள்ள முகத்தை
உடைய ஆதவன், பகலைத் தருவதற்குரிய காலம் ஆகும்போது,
செந்நிறத்தைத் தன் முகத்தில் கொண்டு விளங்கும் கீழ்த்திசையை
ஒத்திருந்தாள்.
'அரோ' அசைநிலை.
| 94 |
உலக
மூன்றினு முவமை நீக்கிய,
விலயை மூன்றினு மிழிவில் கன்னியா
யலகில் மூன்றினு ணடுவ மைந்தனை
நிலவு மூன்றினு நிறப்ப வீன்றனள். |
| |
உலகம்
மூன்றினும் உவமை நீக்கிய,
இலயை மூன்றினும் இழிவு இல் கன்னியாய்,
அலகு இல் மூன்றினுள் நடுவ மைந்தனை,
நிலவு மூன்றினும் நிறப்ப ஈன்றனள். |
|