| குழந்தையை
ஏந்திய தாயின் உவகை
- மா, கூவிளம்,
கூவிளம், கூவிளம்
| 109 |
சொக்க
ளாவுருத் தோன்றிய தோன்றலை
மிக்க யேலொடு காபிரி யேல்விழைந்
தொக்க வேந்தின ரொக்கவுந் தாய்முனர்
மக்க ணாதனை மாண்பெழக் காட்டினார். |
| |
சொக்கு அளாவு
உருத் தோன்றிய தோன்றலை
மிக்க யேலொடு காபிரியேல் விழைந்து
ஒக்க ஏந்தினர்; ஒக்கவும் தாய் முனர்
மக்கள் நாதனை மாண்பு எழக் காட்டினர். |
அழகு பரந்த உருவத்தோடு
தோன்றிய அத்திருமகனை மிக்கயேலோடு
காபிரியேல் எனப்படும் வானவர் இருவரும் ஒன்றாகக் கூடி விருப்பத்தோடு
கையில் ஏந்தி எடுத்தனர்; பின், மக்களுக்கெல்லாம் ஆண்டவனாகிய
அவ்வாண்டவனை மாண்போடு இருவருமாகவே தாய் முன் கொணர்ந்து
காட்டினர்.
| 110 |
பொதிர்கொள்
பூமணம் போன்மக வீன்றனள்
கதிர்கொள் சேயொடு கண்கள்க லந்தகா
லெதிர்கொள் வெஞ்சுடர் காண்முழு விந்தெனா
முதிர்கொ ளின்பமு கத்துவி ளங்கினாள். |
| |
பொதிர் கொள்
பூ மணம் போல் மகவு ஈன்றனள்,
கதிர் கொள் சேயொடு கண்கள் கலந்த கால்,
எதிர் கொள் வெஞ் சுடர் காண் முழு இந்து எனா,
முதிர் கொள் இன்ப முகத்து விளங்கினாள். |
இதழ்கள் செறிந்த
பூவினின்று எழும் மணம் போல் மகனைப்
பெற்றெடுத்த மரியாள், ஒளி பொருந்திய அம்மகனோடு தன் கண்கள்
கலந்தபோது, எதிர்த் திசையில் நின்ற பகலவனைக் காணும் முழு
மதிபோல, இன்பம் முற்றிய முகத்தோடு விளங்கினாள். |