"பாவிகள் நரகத்தில் உள்ளம் துடிப்பார்; உடல் பதைப்பார்;
ஒருவரோடொருவர் மோதிக் கீழே விழுவார்; சுழன்று வருவார்; தரையில்
புரள்வார்; நொந்து அழுவார்; சோர்வு கொள்வார்; தம் உடலைத் தாமே
கடிப்பார்; சினங் கொள்வார்; அலறுவார்; கண்ணீர் விடுவார். இரத்தத்
தாரைகள் பாய்ந் தோடத் தாமே தம்மை அடித்துக் கொள்வார்; தம்
உடலைக் கிழித்து ஊனை உண்டும் பசி ஆறப் பெறார். அதனால்
சோர்ந்து ஏங்கி, யாது செய்வதென்று தயங்குவார். தாகத்திற்குத் துயரம்
என்னும் வெள்ளத்தையே சூடிப்பார். அந்நெருப்புக் கடலை நீந்தி
நீந்தியும் கரை காணார். எந்நாளும் வேதனை குறையமலும், எரிந்து
அழியாமாலும், அந்நெருப்பிற் கிடந்து வெந்துகொண்டேயிருப்பார்."