பக்கம் எண் :

முதற் காண்டம்678

     "இடிகள் திரண்ட கலத்தில், பெரிய ஆண் யானைகள் தம் பெண்
யானைகளைத் துதிக்கையால் தழுவி நின்று அத்துன்பத்தை ஆற்றும்.
மழையில் தம் இளங்குஞ்சுகள் சோர்வுற்று இறக்குமென உணர்ந்து,
பெட்டைப் பறவைகள் தம் இறகுகளால் மூடி நின்று அவற்றைக் காக்கும். "

     இது அடுத்த பாடலோடு தொடர்ந்து கருத்து நிறைவு பெறும்.
 
             68
நெடுமூவுல காக்கிய நீயெனினுஞ்
சுடுசூழழ லாற்றிட வுஞ்சுழலப்
படுவிண்மழை தாங்கிட வும்பரிவற்
றிடுமொன்றில தாமரு மாய்கையிதே.
 
"நெடு மூ உலகு ஆக்கிய நீ எனினும்,
சுடு சூழ் அழல் ஆற்றிடவும், சுழலப்
படு விண் மழை தாங்கிடவும், பரிவு அற்-
றிடும் ஒன்று இலது, ஆம் அரு மாய்கை, இதே!

     "நெடிய உலகங்கள் மூன்றையும் நீயே உண்டாக்கியவனாய் இருந்தும்,
சுற்றிலும் சுடும் வெப்பத்தை ஆற்றிக்கொள்ளவும், சுழன்று பெய்யும் வானத்து
மழையைத் தாங்கி ஒதுங்கவுமாக, துன்பத்தைப் போக்கும் புகலிடம் ஒன்று
இல்லாது போன இதுவே, புரிந்து கொள்வதற்கு அரிய புதிர் ஆகும்! "
 
              69
பொய்யாவிதி யோய்பொரு வாவருளோ
யுய்யாவுல கென்னிலு னக்கிழிவோ
வய்யாபய னிற்கித னாகுவதோ
கொய்யாவலி யேகுறை யாத்திருவே.
 
"பொய்யா விதியோய், பொருவா அருளோய்!
உய்யா உலகு என்னில், உனக்கு இழிவோ?
அய்யா, பயன் நிற்கு இதன் ஆகுவதோ?
கொய்யா வலியே, குறையாத் திருவே! "