"வீண்மீன்கள் போல் மலர்ந்த தன் பசிய மலர்கள் மண மயமான
இனிய தேனைச் சொரிய, பிற மரங்களுக்குத் தானே அரசன் போல்
அவற்றிடையே அமைந்த அக்கொழுமையான மரத்தை அருகில் நின்று
நோக்கி, மணத்தைத் தன் இயல்பாகக் கொண்டு மலர்ந்த சந்தனம் என்னும்
சிறந்த மரம் அதுவென்று கண்டு அதனடியில் நின்றான். அப்பொழுது
பாலுக்கு நிகராக இனிய பண்ணுள்ள பாடலைக் கேட்டு, அது எங்கிருந்து
வருவதென்று கண்களை ஒடுக்கிப் பார்த்தான்.

     "சந்தன மரத்தை உள்ளிட்டுச் சூழ நின்ற மரங்கள்
ஒவ்வொன்றினின்றும், அவற்றின் வைரங் கொண்ட வயிற்றைப் பிளந்து
கொண்டு, கருப்ப வேதனையோடு பெற்றுத் தந்தது போல், சாய்ந்த
கருமேகம் போன்ற கூந்தலும், ஒளியைத் தன்னுட் கொண்ட விண்மீன்
போன்ற கண்களும், மின்னலை ஒத்த இடையும், அழகிய ஆடையும்
தாங்கிய வண்ணமாய், வாழ்க்கைச் செழுமையால் உள்ளம் மலர்ந்த நூறு
மகளிர் வருவதைக் கண்டான்.