பக்கம் எண் :

இரண்டாம் காண்டம்392

                   68
திடம்புனைந் தமைந்த வறந்தரும் பயனே செய்தவர்க்
                                  
கன்றியு மவர்தம்
புடம்புனைந் தவர்க்கும் வான்சுட ரொளியாற் பூமியு
                           
மொளிர்ந்தெனத் தகுமால்
படம் புனைந் தென்ன வாணரா ணரனப் பதியகத் தெய்திய
                               
   பின்னர்
தடம்புனைந் துயரப் பூத்திபான் றானுஞ் சால்புயர் திருப்பய
                               
   னடைந்தான்.
 
"திடம் புனைந்து அமைந்த அறம் தரும் பயனே, செய்தவர்க்கு
                                   அன்றியும், அவர் தம்
புடம் புனைந்தவர்க்கும், வான் சுடர் ஒளியால் பூமியும் ஒளிர்ந்து
                                    என, தகும் ஆல்;
படம் புனைந்து என்ன, ஆணர் ஆணரன் அப் பதி அகத்து
                                   எய்திய பின்னர்,
தடம் புனைந்து உயர, பூத்திபான், தானும், சால்பு உயர் திருப்
                                   பயன் அடைந்தான்.

     "வானத்திலுள்ள பகலவன் ஒளியால் பூமியும் ஒளிர்வது போல,
உறுதிநிலை பொருந்தி அமைந்த புண்ணியம் தரும் பயன், அதனைச்
செய்தவர்க்கன்றியும், அவர்தம் இடம் பொருந்தியவர்க்கும்
பயன்தரத்தக்கதாம்; இச்சித்திரத்தில் தீட்டியுள்ளமை போல, நன்மை
பொருந்திய ஆணரன் அப்பதியிலுள்ள இவ்வில்லத்தை அடைந்த
பின்னர், பூத்திபான் தானும் பெருமை பொருந்தி உயருமாறு, அளவு
மிக்கு உயர்ந்த செல்வப் பயனை அடைந்தான்.

     இரண்டாமடி இறுதிக்கண் 'ஆல்' அசைநிலை.

                      69
பாணெறி வழுவா தாடலே யின்பம் பயக்குமா முடவர்க்கும்                                    போலக்
கோணெறி வழுவா திலங்கறத் தொகுதி குணிக்கரு மாணரன்                                    
மாட்சி
சேணெறி வழுவா நாய்கனே கண்டு சிறந்தவன் பியல்பிலோர்                                    
மகவின்
மாணெறி வழுவா திருந்திய செல்வ மனையெலா மவன்                                  
கையிற் பணித்தான்.