"மன்னன் மனம் குலையவும், கனவு நூல் அறிந்த பெரியோர் தம்முள்
முரணவும், முன் சிறையில் இருந்து மீண்ட மைக்குணன் என்பவன்,
'கலையறிவில் திங்கள் போல, ஆணரன் பொருள் கண்டு அறிவானாதலின்,
வருந்த வேண்டியதில்லை' என்று கூறி, மேலும் தொடர்ந்து கூறினான்:

     "'தூய தன்மை கொண்ட தன் உள்ளத்தில் தோன்றும் தெய்வக்
காட்சியால், நிகழ்ந்ததை அறியும் தன்மை போல், நிகழவிருப்பதனையும்
அறிந்துள்ளவனாய், தீய தன்மை ஒன்றும் தன்பால் இல்லாமலே, சிறையில்
அடைபட்டு வாழ்பவனும் நேயனுமாகிய ஆணரனை நீங்கள் அழையுங்கள்'
என்றான்.

     "மன்னன் இசையவே, இவ்வையகம் நல்வாழ்வு பெறுமாறு, இரவில்
புதுமையாய் உதிக்கும் கதிரவனைப் போன்று, ஆணரன் முன் சொன்ன
அச்சிறைச் சாலையை நீங்கி வந்து, தன்னைத் தொழவே, மிக்க
ஆர்வத்தோடு எழும் மன்னன், தன், அணிகலன்கள் மின்ன, பின்வருமாறு
சொன்னான்;