"என்பதும், வீர மோயிசன் தன் கை எடுத்து இடர் தீர்ப்பதும்                                       ஒன்றாய்த் துன்பு அது நீங்க, அரசு உளத்து இகன்று, தொழும்பராய் நின்மின்!'                                       என்றமையால், 'ஒன்பது சாபம் நிரை நிரை தொடர, உவமியா மதுகையோன், இட்ட பின்பு இது கணியானோ?' என, சினந்து, பெயர்ப்பு அரும் இடுக்கண்                                       உய்த்திட்டான்.

     "என்று மன்னன் சொல்வதும், வீரமுள்ள மோயிசன் தன்கையில்
பிரம்பை எடுத்துத் துன்பத்தைத் தீர்ப்பதும் ஒன்றாய்ச் சேர்ந்து அத்துன்பம்
நீங்கவே, அரசன் தன் உள்ளத்தில் பகைத்து, 'மீண்டும் அடிமைகளாகவே
நிலைத்திருங்கள்!' என்று தடுத்தான். எனவே, ஒப்பற்ற வல்லமை கொண்ட
ஆண்டவன், இவ்வாறு ஒன்பது சாபங்களை வரிசை வரிசையாகத் தொடர
விட்ட பின்பு, இதுவும் கருதாதிருப்பானோ?' என்று சொல்லத் தக்க
விதமாய், அவ்வாண்டவன் சினந்து, நீக்குதற்கரிய ஒரு துன்பத்தைச்
செலுத்தி விட்டான்.

     "தன் சினத்தின் அளவாக அதனை நிறைவேற்றுதற்குரிய அரிய
வல்லமையிலும் மிக்கவனும், விண்ணுலகம் முழுவது மல்லாமல் மண்ணுலகம்
முழுவதுமே சேர்ந்து வணங்கும் மன்னர் மன்னனுமாகிய ஆண்டவன், கண்
முழுவதையும் பறித்துவென்ற இருள் கவிந்த நடு இரவில், எசித்து நாடு
முழுவதும் ஆண்ட மன்னனின் தலைமகனும், ஏனைய எசித்தியர் தம்