கூட்டமாகவும் தனித்தனியாகவும் தாம் நின்று, தாம் ஏந்தும் வேல்
எல்லாம் மக்கள் கொள்ளும் மன வாட்டமும் அச்சமுமாகக் கொண்டு,
இவ்வுலகம் நடுங்கும் வண்ணம், மனக் கோணலையும் அதனால் எழும்
தீவினைகளையும் கருதி வந்த அப்பேய்களின் போராட்டமும் முழக்கமும்
அளவின்றி ஏற்பட்டது.

     'போராட்டமும் முழக்கமும்' குழு ஒருமையாய் நின்று, 'ஆயது' என,
ஒருமை முடிவு பெற்றது.

     அவ்விருவருக்கும் இழிவு ஏற்படுமாறு, எங்கும் எரியும் செந்தீ எழவே,
ஒளி கொண்ட வானுலகும் நீர் சூழ்ந்த பூவுலகும் வெந்து சாம்பலாகுமென்று
கருதி, சினந்த முகத்தோடு முழங்கிய அப்பேய்கள் தொடுத்த
வேல்களெல்லாம், வான வெளியின் இடைவழியிலேயே சாம்பலாகி விழுந்தன.