|
'முன்' என்றது,
மேலே காட்டிய துன்பங்கள் நிகழ்வதற்கு நேர்
முந்திய காலம் என்று அறிக. சகோபு - யாக்கோபு, அவனே இசுரவேல்
என்னும் பெயரும் பூண்டு, யூதர் குல முன்னவனாய்ப் பஞ்சம் பிழைக்க
எசித்து சென்றவன். சகோபைக் காத்த செய்தி : ப. ஏ, ஆதியாகமம்,
42 - 47 அதிகாரங்கள் காண்க.
| 78 |
விண்டுளி
யிலாமையால் வியன்ற பார்மிசை
பண்டுளி யனைத்திலும் பசிப ரந்துயி
ருண்டுளி சகோபுதன் னுயர்கு லத்தொடு
மண்டுளி யெசித்தின ரருள்செய் தாரரோ. |
| |
"விண் துளி இலாமையால்,
வீயன்ற பார்மிசை,
பண்டு உளி, அனைத்திலும் பசி பரந்து உயிர்
உண்ட உளி, சகோபு தன் உயர் குலத்தொடும்
அண்டு உளி எசித்தினர் அருள் செய்தார் அரோ. |
"மழைத் துளியே
இல்லாமையால், பண்டைக் காலத்தில், பரந்த இம்
மண்ணுலகம் முழுவதும் பசி பரந்து உயிர்களை உண்ட காலத்தில், சகோபு
தன் உயர் குலச் சுற்றத்தாரோடு அணுகி வந்தபோது, எசித்து நாட்டார்
அவர்களுக்கு அருள் செய்து காத்தனர்.
'அரோ' அசைநிலை,
உண்ட+உளி - 'உண்டவுளி' என்பது, 'உண்டுளி'
எனத் தொகுத்தல் விகாரமாயிற்று.
| 79 |
வேதமொன்
றறிந்திலார் வேதங் கொள்குலங்
கேதமொன் றியதெனக் கிளர்ந்த வன்பொடு
மேதமொன் றிலவள ரகலு ளிட்டனர்
பேதமொன் றிலநயன் பெருக வீட்டினார். |
| |
"வேதம் ஒன்று
அறிந்திலர், வேதம் கொள் குலம்
கேதம் ஒன்றியது என, கிளர்ந்த அன்பொடும்,
ஏதம் ஒன்று இல வளர் அகலுள் இட்டனர்;
பேதம் ஒன்று இல நயன் பெருக ஈட்டினார். |
"வேதத்தைப்
பற்றி ஒன்றுமே அறியாத அவ்வெசித்தியர், வேதத்தைக்
கைக்கொண்ட சகோபின் குலம் துன்பத்திற்கு ஆளாகியதென்று கண்டு,
பெருகிய அன்போடு, இடையூறு ஒன்றுமின்றிப் பயிர் வளரும் நாட்டை
அவர்களுக்கு வாழக் கொடுத்தனர்; வேற்றுமை ஒன்றும் கருதாமல் தமக்கு
நன்மை பலவும் பெருகத் தேடிக்கொண்டனர்.
|