பக்கம் எண் :

மூன்றாம் காண்டம் 113

வீயும் வீ மலர் மென்கொடியும் தழல்
தோயும் தன்மை துவண்டு சுருண்டெனா,
தாயும் பிள்ளையும் தாவு இடர் நோக்கி,
உள் தீயும் தன்மையில் தேம்பி இரங்கினார
்.


     பூவும் பூ மலர்ந்துள்ள மெல்லிய கொடியும் தீயுனுள் தோயும் தன்மையாய் துவண்டு சுருண்டதுபோல, தாய் எலிசபெத்தையையும் பிள்ளை
கருணையனையும் தாக்குகின்ற துன்பத்தை இவ்விருவரும் காட்சியாற் கண்டு,
மனம் தீயும் தன்மையாகத் தேம்பி வருந்தினர்.

 
             82
வான்வ ழங்கர சாள்வகுத் தேவலாற்
றேன்வ ழங்கும லர்ச்சினை நீடிய
கான்வ ழங்கினர் கண்ணுளந் தேற்றிட
மீன்வ ழங்குவிண் ணோர்விரைந் தெய்தினார்.
 
வான் வழங்கு அரசாள் வகுத்து ஏவலால்,
தேன் வழங்கு மலர்ச்சினை நீடிய
கான் வழங்கினர்கண் உளம் தேற்றிட
மீன் வழங்கு விண்ணோர் விரைந்து எய்தினார்.

     வானுலகத்து அரசியாகிய மரியாள் வகுத்துச் சொல்லி ஏவியதனால்,
தேனைத் தரும் மலர்க் கிளைகள் நீண்டு நிற்கும் காட்டில் வாழ்ந்த
அவ்விருவரிடம் விண்மீன்கள் உலாவும் விண்ணுலகத்தவராகிய வானோர்
மனத்தைத் தேற்றுவதற்கென்று விரைந்து சென்றடைந்தனர்.

 
             83
கண்க னிந்துக ளிப்பமெய் காட்டினர்
பண்க னிந்தவி சைகொடு பாடினர்
புண்க னிந்தம ருந்தெனப் பொங்கருள்
விண்க னிந்த வுறுதிவி ளம்பினார்.
 
கண் கனிந்து களிப்ப மெய்காட்டினர்;
பண் கனிந்த இசை கொடு பாடினர்;
புண் கனிந்த மருந்து எனப் பொங்கு அருள்
விண் கனிந்த உறுதி விளம்பினார்.