''ஊக்கம் என்னும் ஏரைப் பூட்டி, தவம் என்னும் கொழுவினால் உடல்
என்னும் வயலை உழுது, நன்மை மேலே மிகுமாறு கொள்கைப் பிடிப்பு
என்னும் நெல்லை விதைத்து, நல்லொழுக்கம் என்னும் நீரை எங்கும்
செல்லுமாறு நீடிக்க இறைத்து, தன் ஐம் பொறிகளை அடக்குதலாகிய
வேலியால் காத்துக் கொண்டால் அதன் ஆக்கமாய்ப் பெருமையுள்ள
வான்வீட்டு இன்பத்தை வானுலகில் தப்பாது விளைவிக்கும்.

     தவம் என்னும் கொழு, அடக்குதலாகிய வேலி எனப் பாடற் பொருள்
பொருந்த விரிக்கப்பட்டது.

 

112

ஆயினும் வயதோர் நான்கு      மாகுமுன் றனித்த நானே வீயினுங் கொடிய பேய்கள்      வினைசெய வொருபா லோர்பாற் பேயினுங் கொடிய தன்மெய்      பெரும்பகை செயவிவ் வாயிற் போயினும் வழுவா செல்லல்      புணர்வரி தறத்தி னாறே.

''ஆயினும், வயது ஓர் நான்கும் ஆகும் முன் தனித்த நானே வீயினும் கொடிய பேய்கள் வினை செய ஒரு பால், ஓர் பால் பேயினும் கொடிய தன் மெய் பெரும் பகை செய, இவ் வாயில் போயினும், வழுவா செல்லல் புணர்வு அரிது அறத்தின் ஆறே.

     ''அவ்வாறு இருப்பினும், நான்கு வயதும் ஆகுமுன் தனிப்பட்ட நான்
ஒரு பக்கம் சாவைக் காட்டிலும் கொடிய பேய்கள் தீவினை உணர்வுகளைத்
தூண்டிக் கொண்டிருக்கவும், மற்றொரு பக்கம் அப்பேயைக் காட்டிலும்
கொடிய தன் உடல் அவற்றில் ஈடுபடலாகிய பெரும் பகையைச் செய்து
கொண்டிருக்கவும், இந்தத தவ வாயில் வழியாகச் சென்றாலுமே, அற
நெறியில் வழுவாது செல்லுதல் என்பது அமைவதற்கு அரியதாகும்.