ஒத்ததாக, இறந்த அன்றே, அதனை நமக்கு வழங்கும். நமக்கு மட்டுமா?
எவர்க்குமே வழங்கும் அல்லவா?'' என்று சூசை உரையை முடித்தான்.

               ஊழ்வினை விளக்கம்

     - விளம், - விளம், - மா, கூவிளம்.

 

102

இற்றெலா மியம்பியு மிவைசி வாசிவன் முற்றெலாம் விதிவிதி முயலி னாமென வற்றெலாம் பொறாநுமா னதற்கொர் ஞாபக முற்றெலாந் தீர்ப்பலென் றுரைத்தெ ழீஇயினான்.

இற்று எலாம் இயம்பியும், ''இவை'' சிவாசிவன், ''முற்று எலாம் விதி; விதி முயலின் ஆம்'' என, அற்று எலாம் பெறா நுமான், ''அதற்கு ஓர் ஞாபகம் உற்று எலாம் தீர்ப்பல்'' என்று உரைத்து எழீஇயினான்.

     சூசை இத்தகைய நியாயங்களை யெல்லாம் எடுத்துச் சொல்லியும்,
சிவாசிவன் ஏற்றுக் கொள்ளாமல், ''இவையெல்லாம் விதியின் செயல்;
அவ்விதி நம் முற்பிறப்புச் செய்கையால் விளைவதாம்,'' என்றான். எனவே,
அத்தகைய நிலையையெல்லாம் பொறுத்துக் கொள்ள இயலாத நுமான்
என்பவன், ''அதற்கு ஓர் அறிவுரை தரும் முறையைக் கண்டு, நானே
எல்லாம் தீர்த்து வைப்பேன்'' என்று சொல்லிக்கொண்டு எழுந்தான்.

 

103

பிடித்திழுத் திறுத்திப்பேர் விதிய டாவென வடித்தடித் துதைத்திது விதிய டாவென விடித்திடித் தழற்கநீ விதிய டாவென வெடித்தவர் நகக்கொடும் விதிவி லக்கினார்.

பிடித்து இழுத்து இறுத்தி, ''பேர் விதி, அடா!'' என, அடித்து அடித்து உதைத்து, ''இது விதி, அடா!'' என, இடித்து இடித்து, ''அழற்க நீ; விதி, அடா!'' என, வெடித்து அவர் நக, கொடும் விதி விலக்கினார்.