முழங்கி வரும் மேகத்தில் தோன்றும் மின்னல்போல் மறைவதும்
பாவ வினையைக் கொணர்வதுமான பொருட்செல்வத்தை விரும்பாதவராய்,
புனைந்து கூறுவதற்கு அரிய புகழ் கொண்ட வேத நூலை யாவரும்
துதித்துப் பேசினர்:

 

142

நஞ்சி னோடுறு நல்லமிர் தெஞ்சி நோயிட மாய்த்தெனத் துஞ்சி னார்துணி வோடுபொய் விஞ்சி வேதநஞ் சாயதே.

''நஞ்சினோடு உறு நல் அமிர்து எஞ்சி நோய் இட மாய்த்து என, துஞ்சினார் துணிவோடு பொய் விஞ்சி, வேதம் நஞ்சு ஆயதே.

     ''நஞ்சோடு சேர்ந்த நல்ல அமிழ்தம் தன் தன்மை குன்றி நோய் தந்து
மாய்ப்பது போல, தூங்கிக் கனவு கண்டு விழித்தவர் உண்மையென்ற
துணிவோடு கூறிய பொய் மிஞ்சிக் கலந்து, வேதமும் நஞ்சாக மாறிவிட்டது.

 

143

மெய்வ கைப்பொருள் வீக்கிய பொய்வ கைப்பொருள் பேர்த்தில மைவ கைப்பொருள் மண்டுள முய்வ கைப்பொரு ளொன்றிலா.