"தனக்கு எந்த நாடு என்ன குலம், என்ன முறை என்றெல்லாம் அறிய
இயலாது, பிச்சையெடுத்து உணணும் ஒருவன் வேதம் சொல்ல விரும்பினான்.
அதனையே வேதமாகத் தொடர்ந்து எண்ணி முன் நாளில் தனக்கு ஒப்பு
எவரும் இல்லாத வாமனுமே தழுவிக் கொள்கின்றானென்றால், பின் நாளில்
யார்தாம் அவ் வேதத்தைத் தொடராதிருப்பர்? இதைப் பார்த்துப் பொறுத்துக்
கொண்டிருப்பது பாவம்" என்பாள்.

 

22

என்ன வஞ்சனைகள்      பலவுங் கூறி யீர்த்தறநா னன்ன நவமறைக்குக்      கேடின்றுய்ப் பே னரிதென்று சொன்ன தன்மைத்தே      வெகுளி விம்முந் துகள்பொங்கி முன்ன மெலிந் தலைந்த      பின்னர்ப் பள்ளி முயங்குகின்றாள்.