பெருகிய துயரினால் சோர்ந்து சுரமி விழுந்தபோது, அவளைத் தன்
கையால் தாங்கிக்கொண்ட ஒளி வீசும் வேலை உடையவனாகிய நாவகன்
தழுவிக்கொண்டு உறுதி சொன்னான்; ஏங்கிய உள்ளம் தேறுமாறு,
"பிச்சைக்காரர் நீசர் நாலு பேர் நம் சமயத்தை விட்டு நீங்கியதற்காக நீ ஏன்
அழுதுசோர்வாய்?" என்றான்.

 

43

பூமனு முணர்விற் றேர்ந்த      புரட்டனுஞ் செல்வத் தோங்குந் தாமனுஞ் சிரீத்தன் றானுந்      தரும்புகழ் கடந்த வீர வாமனும் பலருஞ் சேர்ந்து      மாரிநாள் வெள்ள மொத்தார் காமனு மெஞ்சப் பைம்பூங்      கவினலோ யென்று சொன்னாள்

"பூமனும், உணர்வில் தேர்ந்த புரட்டனும், செல்வத்து ஓங்கும் தாமனும், சிரீத்தன் தானும், தரும் புகழ் கடந்த வீர வாமனும், பலரும் சேர்ந்து மாரி நாள் வெள்ளம் ஒத்தார், காமனும் எஞ்சப் பைம் பூங் கவின் நலோய்! என்று சொன்னாள்: