சாணைக்கல்லாகக் கொண்டு தீட்டும் வாளை உடையவன்; வாடைக்
காற்றினிடம் காணும் வேகத்தையும் தோற்கடிக்கும் தேரை உடையவன்.

     வில்லுக்கு, இடியை வெல்லும் ஓசை அதன் நாணை இழுத்து
விடுவதனால் ஏற்படுவது.

 

58

ஆலமு மழலும்விட் டதட்டிச் சீறினால் ஞாலமு நடுக்கிய நச்சுக் கண்ணினான் மாலமு மறலியும் வஞ் மாலையுஞ் சீலமொன் றிலதவை செறிந்த நெஞ்சினான்.

ஆலமும் அழலும் விட்டு, அதட்டிச் சீறினால் ஞாலமும் நடுக்கிய நச்சுக் கண்ணினான்; மாலமும் மறலியும் வஞ்ச மாலையும், சீலம் ஒன்று இலது, அவை செறிந்த நெஞ்சினான்.

     அவன் இயல்பாகவே நஞ்சையும் நெருப்பையும் பொழியவிட்டு,
அதட்டிச் சீறினால் உலகமெல்லாம் நடுங்கச் செய்யும் நஞ்சுக் கண்ணை
உடையவன்; ஒழுக்கம் என்னும் ஒன்று அறவே இல்லாது, பேயும் எமனும்
வஞ்சகம் என்னும் மாலையும் ஆகிய அவை செறிந்து கிடக்கும் நெஞ்சை
உடையவன்.

 

59

அருளிடு மொழிமறுத் தழன்ற வாயினான் வெருளிடு பொய்ப்பொருள் விழுங்குங் காதினான் பொருளிடு முடியொடு புன்கண் பூத்தவர் திரளிடு முறையெலாஞ் சுமந்த சென்னியான்.

அருள் இடு மொழி மறுத்து, அழன்ற வாயினான்; வெருள் இடு பொய்ப் பொருள் விழுங்கும் காதினான்; பொருள் இடு முடியொடு, புன்கண் பூத்தவர் திரள் இடு முறை எலாம் சுமந்த சென்னியான்.

     அருள் பொருந்திய சொற்களை விலக்கி, சுடுசொற்களால் எரிந்த
வாயை உடையவன்; அச்சத்தால் வெளிப்படும் பொய்ப் பொருளாகிய
புகழுரைகளை மெய்ப் பொருளென்று உட்கொள்ளும் செவியை உடையவன்;
பொன்னால் ஆகிய முடியோடு, தன்னால் துன்பத்திற்கு ஆளானவர் கூட்டம்
சொல்லும் முறையீடுகள் யாவற்றையும் தாங்கி கொண்ட தலையை
உடையவன்.