அவ்விருவரும் செண்பகம் பூத்துக் கிடந்த பல சோலைகளையும்
தடாகங்களையும், வளமான எருமைக் கடாக்கள் உழுது உழைத்து நின்ற
அழகிய வயல்களையும், நாட்டுப்புறங்களையும் தன் பண்புள்ள மனத்தின்
வேகத்தோடு அவ்வாறு கடந்து போய், வானத்தில் உதிக்கும் ஞாயிறு
போல் ஒரு மலைமீது ஏறினர்.

 

19

கண்புதைத் தனவிருள் கலந்த சோலைசூழ் மண்புதைத் தனமணி வளர்குன் றுச்சிமே னண்புதைத் தனநசைச் சிறைந லங்கொடு விண்புதைத் தனமினின் விரைவுற் றேறினார்.

கண் புதைத்து அன இருள் கலந்த சோலை சூழ் மண் புதைத்து அன மணி வளர்குன்று உச்சிமேல் நண்பு உதைத்து அன நசைச் சிறை நலம் கொடு, விண் புதைத்து அன மினின் விரைவுற்று ஏறினார்.

      அம்மலை கண்ணை மூடி மறைத்தது போன்ற இருள் கலந்த
சோலைகளாற் சூழப்பட்டது; மண்ணை மூடி மறைத்தது போன்ற மணிகள்
வளர்வது. இருவரும் அன்பினால் உந்தப்பட்டது போன்ற ஆசை என்னும்
சிறகின் நலத்தோடு, வானத்தை மூடி மறைத்தது போன்ற மின்னலைப்போல
வேகங் கொண்டு அம்மலையின் உச்சியில் ஏறினர்.

     புதைத்தன - புதைத்தது அன - 'புதைத்ததன' என்று வர வேண்டிய
தொடரின் தொகுத்தல் விகாரம். அன - 'அன்ன' என்பதன் இடைக்குறை.
மினின் - 'மின்னின்' என்பதன் இடைக்குறை.