|
உயிரைப் போக்கவும்
அமைந்து, அதுவே தேனினும் பாலினும் கடந்து
நின்றதோர் இன்பம் என்று கொண்டாய்!
| 59 |
வாரா யோவெம்
மேலுமி ரங்கி மனுவல்லற்
பாரா யோவெம் பேயினம் வென்றே பகையெல்லாந்
தீரா யோவென் றோநசை யின்மேற் சிறைதீர்த்தாய்
தாரா யோவின் றுன்றயை யேத்தத் தகவன்றோ. |
| |
"'வாராயோ எம்
மேலும் இரங்கி? மனு அல்லல்
பாராயோ? வெம் பேய் இனம் வென்றே பகை எல்லாம்
தீராயோ?' என்றோம்; நசையின் மேல் சிறை தீர்த்தாய்!
தாராயோ இன்று உன் தயை ஏத்தத் தகவு அன்றோ? |
"நாங்கள்,
'எங்கள் மேலும் இரங்கி மீட்பு வழங்க வரமாட்டாயோ?
மனிதரின் துன்பங்களைப் பார்க்க மாட்டாயோ? கொடிய பேய்க் கூட்டத்தை
வென்று பாவப் பகையெல்லாம் தீர்க்க மாட்டாயோ? என்றெல்லாம்
வேண்டினோம்; எங்கள் ஆசைக்கும் மேலாக எங்கள் பாதலச் சிறையும்
தீர்த்து வைத்தாய்! அதனால் இன்று உன் தயவை நாங்கள் போற்றுவதற்கு
வேண்டிய தகுதியை எங்களுக்குத் தரமாட்டாயோ?
| 60 |
விண்மேல்
வைத்த நன்றிவ றாநாம் வினைசெய்ய
மண்மேல் வைத்த காவனி னக்கே வரைவின்றிப்
புண்மேல் வைத்த தீநிகர் துன்பம் புகுவித்தோ
மெண்மேல் வைத்த வெஞ்செயி ராரா ரிணைசொல்வார். |
| |
|
"விண் மேல்
வைத்த நன்று இவறா, நாம் வினை செய்ய,
மண் மேல் வைத்த காவல் நினக்கே, வரைவு இன்றி,
புண் மேல் வைத்த தீ நிகர் துன்பம், புகுவித்தோம்;
எண் மேல் வைத்த எம் செயிர் ஆர் ஆர் இணை சொல்வார்!
|
"வானுலகில்
எங்களுக்கென்று நீ சேர்த்து வைத்துள்ள நன்மையையும்
விடாது பற்றிக் கொள்ளாமல், நாங்கள் பாவ வினைகளைச் செய்யவே, இம்
மண்ணுலகின்மீது சார்ந்துள்ள காவலை மேற்கொண்டுள்ள உனக்கே,
புண்ணின் மேல் இட்ட நெருப்புக்கு நிகரான துன்பங்களை எல்லையின்றி
விளைவித்தவராவோம்; எண்ணிக்கைக்கு அப்பாற்பட்ட எங்கள்
|