"உன் வெண் மலர்க் கொடியை ஒத்து மனத் தூய்மை உடையவனே,
திங்கள் களங்கமுடைய தென்று கண்டு, அதனை மிதித்து ஒளியுடன்
விளங்கும் கால்களை உடைய மரியாளின் கன்னிமையையும் காத்து, உனது
கற்பையும் ஒளி முதிர்ந்த பகலவனைப் போல் குற்றமறக் காத்தாய்
என்பதனால். மனத்தில் சேர்ந்து வெதுப்பும் காம நோய் மக்களுக்கு,
முழுதும் கெட, கற்பைக் காப்பதற்கு உரிய நலத்தை அவர்களுக்கு வழங்க
உனக்கு வரம் தந்து, விளக்கமுற முன்னே பதித்துள்ள முதல் மணியை
அதற்கு அடையாளமாகத் தந்தேன்.

     'கழல்' வீரர் காலணியாய், அதனை அணிந்துள்ள கால்களுக்கு
ஆகுபெயராய் அமையும். இங்கு, அக்காலணியும் தொடர்பும் கருதாமல்,
வெறுமனே 'கால்' என்னும் பொருள் சுட்டி நின்றது.

 

34

போய்வினை கொணரும் பொறிகளைந் தடக்கிப்      பொலந்தவ வேலியைக் கோலித் தூய்வினை யுளத்திற் றுகள்புகா காத்துச்      சுடர்விளக் காயினா யென்னாத் தீய்வினை வருமுன் காக்கவும் வந்த தீதுநேர்ந்      தொழிக்கவு முணர்த்திக் காய்வினை விலக்கும் வரத்தையில் விரண்டாங்      கதிர்மணி காட்டுமா தவனே.