|
மலையுச்சியில்
நிறைந்த மேகங்கள் முழங்கின கோடைப் பருவம்
போல், பகைவர் வந்து தொழும் அரச முரசின் குரல் எழுதலால், கூடுகளில்
நிறைந்து கிடந்த பறவைக் கூட்டம் அஞ்சிப் பறந்தோட, அங்கு வந்து கூடி
நிறைந்த படையால் நிலம் நெளிந்து கூசினது.
| 65 |
புண்கீ றினவே
லினர்சூழ் பொதுள
மண்கீ றினவல் லுருடேர் கடிரள்
விண்கீ றினவெண் கொடியுங் குடையுங்
கண்கீ றினபற் படைகா லொளியே. |
| |
புண் கீறின வேலினர்
சூழ் பொதுள,
மண் கீறின, பல் உருள் தேர்கள் திரள்;
விண் கீறின, வெண் கொடியும் குடையும்;
கண் கீறின, பல் படை கால் ஒளியே. |
பகைவர்
மார்பைப் புண்ணாய்க் கிழித்த வேல்வீரர் தம்மைச் சுற்றிலும்
செறிந்து வர, வலிய சக்கரம் பூட்டிய தேர்க் கூட்டங்கள் நிலத்தைக்
கிழித்துச் சென்றன; வெண்கொடியும் குடையும் மேகங்களைக் கிழித்தன; பல
படைக் கருவிகளும் வெளிப்படுத்தும் பல வகை ஒளிகள்
பார்ப்பவர்கண்களைக் கிழித்தன.
| 66 |
நீரேந் தியநித்
திலநீண் குடையுஞ்
சீரேந் தியசெய்ப் பவளக் குடையு
நேரேந் தியநீ லமணிக் குடையு
மேரேந் தியநல் லிருளேந் தினவே. |
| |
நீர் ஏந்திய
நித்தல நீண் குடையும்,
சீர் ஏந்திய செய்ப் பவளக் குடையும்,
நேர் ஏந்திய நீல மணிக் குடையும்,
ஏர் ஏந்திய நல் இருள் ஏந்தினவே. |
கடல்
நீர் தாங்கித் தந்த முத்துமாலை தொங்கும் உயர்ந்த
குடைகளும், அழகு தாங்கிய செந்நிறப் பவளமாலை தொங்கும் குடைகளும்,
நேரே ஏந்திப் பிடித்த நீலமணி தொங்கும் குடைகளும் சேர்ந்து, அழகு
தாங்கிய நல்ல நிழலைத் தந்தன.
|