(இ - ள்.) நறுமணங்கமழும் மலரணிந்த கூந்தலையுடைய அழகிய எம்முடைய மகள், ஒலித்துவீழும் அருவியினை மத்தென்றும், கொழுவிய சுனையினைப் பெரிய தயிர்த் தாழியென்றும் அதன்கண் நுரையாநின்ற நுரையினை வெண்ணெய் என்றும் கருதியவளாய் என்னை நோக்கி இந்தத் தயிரினைக் கடைவார் யார்? கூறுதி என்று வினவா நிற்பாள். இத்தகைய பேதைமையுடையோள் வில்லேந்திய காளை என்று கூறப்படுகின்ற ஒரு வீரனுடைய குறிப்பறிந்து அவனது குற்றேவலினின்று எவ்வாறு ஒழுகுவள்.

(வி - ம்.) குரைக்கும் - ஒலிக்கும். தாழி - பானை. நுரை நெய்யென் றென்க. நுவறி : முன்னிலை ஒருமை.

(596)

பெற்றாட் ககற்சி யுற்றாள் கிளத்தல்
(செவிலி நற்றாய்க் கறத்தொடு நிற்றல்)

(இ - ள்.) தோழியே! ஆண்டால் இளமையுடையோனும் ஒப்பற்ற முதுமை யுடையோனும் தானே என்று ஆகாநின்ற விளையும் திருவருளையும் வேற்படையினை ஏந்திய கையினையும் உடைய முருகப் பெருமானே போன்று கட்டவிழ்ந்த மலரணிந்த கூந்தலையுடைய நம்மகள் அவட்கு உறவாய்க் கலந்த நம்மிடத்தே இளமையுடைய சிறுமியா யிருந்தனள் தன்னையடுத்த தலைவன் றிறத்தே தனக்குரிய சுற்றத்தார் அழும்படி தனியளாய்ப் பிரிந்து செல்லும் முதுமையுடையோளாகவும் ஆகினள்.

என்பது பற்றி இளையனு முதியனுந் தானேயாகும் விசாகன் என்றார். தமரின்பால் விளைவறியாப் பேதையாயிருந்து தலைவன்பால் முதுக்குறை வுடையாள் ஆகி உடன் போதலின் தலைவி இளையளும் முதியளும் தானே யாயினள் என்றாள் என்க.

(வி - ம்.) முதியாள் - கிழவி என்னும் பொருட்டாகலின் கிழவனுக்குக் கிழவி, நமர்க்குக் குழவி என்றாள் எனினுமாம்.

(597)

உற்றாளுரைப்பப் பெற்றாளழுங்கல்
(நற்றாய் கூற்று)