(இ - ள்.) அந்தத் திருமணநாளின்பொருட்டு அந்நகரத்தோர் அந்நகரத்தைத் தாந்தாமே அணிசெய்த செயலினை விண்ணவர் எக்காலத்தும் சாவாதிருந்து கூறினும் முடிவுறாதாம். அத்திருமணம் நிகழ்ந்த பொழுது அந்நகர மாந்தர் எய்திய மகிழ்ச்சியை வெற்றி வேலையுடைய முருகனே உணர்தல்கூடும். ஏனையோர்
உணர்தலுமியலாவாம்.

(வி - ம்.) ஞான்று - பொழுது. கொற்றம் - வெற்றி.

(61)

(இ - ள்.) இறைவனாகிய தீக்கான்று விளங்கும் வேலினையுடைய முருகப் பெருமானுடைய தூதுவனாகிய வீரவாகு என்னும் தூய்மையோன், முகிலிற் றோன்றும் வலிய இடியேற்றினைக் கொடியாகவுடைய இந்திரன் மகளாராகிய தேவயானையம்மையாரை அணுகி வெல்க! வெல்க! நின்றிருவடிகள் என்று வாழ்த்தி வணங்கி எம்பெருமான் அருளிய செய்தியினை உணர்த்தினன்.

(வி - ம்.) இயவுள் - கடவுள். வியவன் - ஏவலன் ; தூதன். தாழ்ந்தனன் : முற்றெச்சம்.

(62)

(இ - ள்.) செய்தி கேட்டவுடன் தெய்வயானையார் மகிழ்ச்சி மிக்கனள். அவ்வாறே திருத்தணிகைக்குச் செல்வோம் என்று எழுந்தருளியவளவிலே குறுந்தடியாற் றாக்கப்படும் முரசங்கள் கடல் பொங்கினாற்போன்று ஆரவாரித்தன ; சாமரைகள் அசைந்தன ; அழகிய ஆலவட்டங்களும் குடைகளும் உயர்ந்தன ; கொடிகள் காடுபோன்று நெருங்கின.

(வி - ம்.) உத்தமி - தெய்வயானை. சாந்தாற்றி - ஆலவட்டம். கவிகை - குடை. துவசம் - கொடி.

(63)