(இ - ள்.) இணைவிழிகட்கு மையெழுதியவர் சிந்திய மையும் ; முலைமிசை அணிந்தகாலத்தே சிந்திய குளிர்ந்த சந்தனமும், நிறமுடைய மெல்லிய மலர்போன்ற தம்முடைய அடிகள் இழுக்கச் செய்யும் தன்மையை உணர்ந்த தேவர் நிலத்தின்மேல் மிதித்தலை ஒழித்தனர்.

(வி - ம்.) அஞ்சனம் - மை. சாந்தம் - சந்தனம். மாண்பு - தன்மை என்பதுபட நின்றது.

(96)

(இ - ள்.) பெருமைமிக்க மணிகளால் ஒப்பனை செய்யப்பட்ட நகரத்தையும் அதன்கண் மகளிருடைய ஒப்பனைகளையும் மெல்ல மெல்லப் பார்த்துப் பார்த்துப் பழகிய விழிகள் ஒருவாறு கண்டன. அங்ஙனம் பழகாமல் பொள்ளெனக் காணும் புதுமையுடைய விழிகள் இரவின்கண் மிக்க மின்னல் ஒளியிலே அழுந்திய விழிகளைப்போன்று குருட்டுத்தன்மை மிக்கனவாயின.

(வி - ம்.) கொன் - பெருமை. அல் - இரவு. புன்மை, ஈண்டுக் குருட்டுத்தன்மை.

(97)

(இ - ள்.) பக்கமலைகளும், மலைக்குவடும் சிறந்த மலர் மணம் பரவும் பூம்பொழில்களும் மகளிர் அணிந்து கழித்து வீசியெறிந்த உயரிய ஒளியுடைய அணிகலன்களைத் தம்மேலேற்றுக் கொண்டு தாங்களும் ஆரவாரமுடைய திருமணவிழாக் காண்டற் பொருட்டு ஒப்பனை செய்துகொண்டாற் போன்று
பொலிவுற்றன.

(வி - ம்.) விரை - மணம். புரை - உயர்வு. கதை - ஆரவாரம். கவின் - அழகு.

(98)

(இ - ள்.) வீதிகள் பாலும் தயிரும் நெய்யுந் தேனும் பசிய கருப் பஞ்சாறும் யாறுபோன்று ஒழுகுதலானே நன்றாகக் குளித்தும் பூசிக் கொண்டும் மணங்கமழும் குங்குமச்சாந்தினையும் நல்ல அணிகலன்களையும் அணிந்து கொண்டு மிகவுயர்ந்த உணவுகளை யெல்லாம் உண்டன.