(வி - ம்.) கொங்கு - மணம், ஆசி - வாழ்த்து. எண்வகை மங்கலம். கவரி, நிறைகுடம், கண்ணாடி, தோட்டி, முரசு, விளக்கு, பதாகை, இணைக்கயல்
என்பன.

(123)

(இ - ள்.) மிக்கதவப்பயன் உண்மையால் தேவமகளிர் பஞ்சும் நெய்யும் புழுகும் கருப்பூரமும் தடவிய இனிய விளக்குச் சுடரையுடைய உயர்ந்த பொற்பூந்தட்டினை ஏந்திக்கொண்டு மெல்ல மெல்ல அழகிய சிலம்பணிந்த தம்அடிகளைப் பெயர்த்திட்டுச் சிறுத்த இடை யொசிய எம்பெருமான் திருமுன்பு வந்து முறைப்படி காட்டா நின்றனர்.

(வி - ம்.) பஞ்சு - திரி. நாவி - புழுகு. படலிகை - பொற்பூந்தட்டு.

(124)

(இ - ள்.) எம்பெருமான் தாவாநின்ற குதிரையினின்று மிறங்கி காவல் புரியப்படும் திருமண மண்டபத்துத் தலைவாயிற்குச் சென்ற துணையானே வேடமன்னனின் மனைவி எம்பெருமானுடைய சேவடிகளை இனிய பாலாற் கழுவிச் சிறந்த மலர்களைச்சூட்டி விம்மிதமெய்தி அயினி நீரும் செவ்விய விளக்குஞ் சுற்றினாள்.

(வி - ம்.) வாம் - வாவும். மன்றல் - திருமணம். உரிமை - மனைவி. பயம் - பால். ஏம்பல் - விம்மிதம்.

(125)

(இ - ள்.) பின்னர்த் திருமண மண்டபத்துள்ளே ஆண்டு வீற்றிருந்த இறைவியாரையும் இறைவனாரையும் வணங்கினன். மலர்ந்த முகத்தையுடைய அம்மையப்ப ரிருவருடைய திருப்பணியை மேற்கொண்டு, மணிகளழுத்திய பொன்னணை மிசை அமர்ந்தருளினான். இனி முன்னரே திருமால் ஏவுதலினாலே விளங்குகின்ற மலரின்கண் ணுறையும் திருமகள் வள்ளி நாயகியாரை அணுகிப் (பின்வருமாறு) ஒப்பனை செய்தனள்.

(வி - ம்.) இருமுதுகுரவர் - தாயுந்தந்தையும். சார்ங்கன் - திருமால்.

(126)