எம்முடைய கூற்றில் மட்டும் என்னையோ புகழ் சிறிதும் இல்லையாக்கிற்று என்று தன்னுள்ளே நொந்தவள் வள்ளிநாயகியை யீன்ற மான் தானாதலை நினைத்து யாமும் பெரிதும் தவச் செல்வம் உடையமே என்று மகிழ்ந்தாள்.

(வி - ம்.) சீர்த்தி - மிகுபுகழ். இல் - மனைவி, என்றாள் : பெயர் மானை என்பதற்கு வள்ளியை என்று கொண்டு வள்ளியை நோக்கி அவள் தன் மகளாதலைக் கருதி யாமும் திருவுளேம் என்றாள் எனினுமாம்.

(178)

(இ - ள்.) இந்திராணி வள்ளியின் நற்றாயை மகிழ்ந்து தழுவி உறவு கொண்டாள். வெல்லுமியல்புடைய நான்கு மருப்பினையுடைய ஐராவதம் என்னும் யானை வள்ளியின் செவிலித்தாயைப் பாராட்டிக் கேண்மை கொண்டது. இந்திராணி மகளாகிய தேவசேனையைச் சூழ்ந்துள்ள பலவாகிய பூங்கொத்துக்களாலியன்ற மலரணிந்த கூந்தலையுடைய தோழியர் பலரும் வள்ளியின் உசாத்துணைத் தோழியைத் தழுவி நட்புக் கொள்ளா நின்றனர்.

(வி - ம்.) வல்லி - வள்ளி. வலாரி - இந்திரன். நாற்கோட்டு வேழம். ஐராவதம்; இது தேவசேனையின் செவிலித்தாய். பாங்கி - வள்ளியின்றோழி. புலோமசை மகள் - தேவசேனை.

(179)

(இ - ள்.) அழகுமிக்க தேவமகளிர், (வள்ளியின்பேற்றினைக்கருதி) "ஒன்றுபடுத்த நெஞ்சமுடையோராய் உயரிய தவத்தினை இயற்றியவர், நிலத்தின் கண்ணே இழிந்த குலத்திலே தோன்றினும் ஊழானது மேலைத் தவப்பயனோடு கூட்டுங்காலத்தே எல்லோரையுங் காட்டின் மேம்பாடுடையராய்ப் பொலிவுறுதல் உண்மையேயாகும்," என்று தம்முள் விம்மிதமுற்று அம் மனநிலை விளங்க
நிற்பராயினர்.

(வி - ம்.) ஒருக்கிய - ஒன்றுபடுத்த. தவத்தினாறு என்றது அதன் பயனை.

(180)