பக்கம் எண் :

வீராட்டகாசப் படலம்225

 விரகு மேவரி னரகமுந் துறக்கமே வெதிர்க்கும்
 நரக மேவிர கில்லுழி நயத்தகு மிடமும்
 அரவ மாலையன் கயிலையு மலரவன் றனக்குப்
 புரவி லாத்துயர்க் கவதியில் புவனமா கியதே.

(இ - ள்.) நுண்ணறிவு பொருந்தினால் நரகானுபவமும் துறக்கா னுபவமாகும். நுண்ணறிவில்லுழி (யாவரும் விரும்பத்தக்க போகபூமி முதலிய இடங்களும்) செவிடு படுதற்குக் காரணமாகிய நரகானுபவமேயாகும். ஆதலால் தாமரையலரின்கண் வாழ்கின்ற பிரமனுக்குப் பாம்பலங்காரப் பரமன் வாழ்கின்ற கயிலைமலையும் காத்தலில்லாத துன்பினுக்கு முடிவில்லாத நரகபூமி யாகியது.

(வி - ம்.) நுண்ணுணர்வின்மை வறுமை யஃதுடைமை "பண்ணைப் பணைத்த பெருஞ்செல்வ" மென்னும் நாலடிச் செய்யுளின் கருத்து முன்னிரண்டடியினுமமைந்திருத்தல் காண்க. விரகு - அறிவு. வெதிர்க்கும் நரகம் - செவிடுபடுதற் கேதுவாகிய நரகம். துயர்க்கு அவதியில் புவனம் - நரகம்; அலரவன் - ஈண்டுக்குறிப்புமொழி; பழிச்சொல் உடையவனெனப் பொருள்படுதலான். நிலங்கடந்தான் தா "அயதெல்லா மொருங்கு" (610) என்னும் பொய்யா மொழிபோல் வாளா பெயராய் நின்றது.

(50)

 தேவ ராயினா ரின்பமே நரகினிற் றிளைக்கும்
 பாவ ராயினார் துன்பமே படரிரு பயனும்
 பூவ ராயின ரேநுகர் வாரெனப் புகல்வார்
 காவ னான்முக னிடும்பைநோய் கண்டிலார் போலும்.

(இ - ள்.) தேவ ராயினர் இன்பத்தினையே நுகர்வார். நரகினில் மூழ்கும் பாவமுடையார் துன்பத்தினையே நுகர்வார். பொருந்திய இவ் விருபயனையும் பூமியிலுள்ளாரே அனுபவிப்பாரென்று கூறுவோர்கள் சிறைக்காவலிலுள்ள பிரமன் அனுபவிக்கும் துன்பமாகிய நோயினைக் கண்டிலார் போலும்.

(வி - ம்.) பூவர் - பூமியிலுள்ளவர். காவல் - ஈண்டுச் சிறைக்காவல், "நுகர்வாரென்பதனை யேனைய இடத்தும் கூட்டுக"

(51)

 மூவ ரென்றுட னெண்ணிடு முதன்மையு முனிவர்
 தேவர் யாவரும் பணிபுரிந் துயர்தரு திருவும்
 நாவி யங்குழன் மாதரார் கலவியி னயப்பும்
 ஆவ விற்றவா றெனவிலா வித்துள மயர்வான்.

(இ - ள்.) மூவரென் றுடன்வைத் தெண்ணத்தக்க முதன்மையும், முனிவர்களும், தேவர்கள் யாவரும், பணிசெய்தலாலுயர்கின்ற செல்வமும், கத்தூரிக்குழம்பினை யளைந்த கூந்தலோடுகூடிய பெண்களின் கலவியான் வருகின்ற இன்பமும், ஐயோ கெட்டவிதமென்ன என்று அழுது மனம் வருந்துவான்.

(வி - ம்.) ஆவ - ஐயோ இரக்கக்குறிப்பு. விலாவித்து - அழுது.

(52)