தத்துவக் கூட்டங்கள் (இயக்குவானையின்றி யியங்குதலின்மையால்) அறிவில் பொருளென்றான்ம சிற்சத்தி யுணர்தல் தத்துவ தரிசனமாகும். இத்தத்துவக் கூட்டங்கள் (ஒரு பொருள்போற் காணப்பட்டு நின்று) இடையில் இறைவனருளால் நீங்குமென்னு முண்மையை (ஆன்ம சிற்சத்தி யுணர்தல்) தத்துவ சுத்தியாம் - பாசமாகிய பொருளின்கண்ணே (இங்குக்கூறிய) உருவந்தரிசனமென்னும் மூன்றும்
பொருந்தியனவாம்.

(121)

(இ - ள்.) இங்ஙனம் தத்துவ சுத்தியாதலும், உடனின்றுணர்த்துஞ் சிவமாகிய வுறவினையும் (தன்னாற்றலானே பொல்லாங்கென்பன வெல்லாமியற்றிய) மாறுபாடுற்ற மலமாகிய பகையினையும், அறியமாட்டது (கேவல சகலங்களிற்) பொருந்திய ஆன்மாவே (தத்துவக் கூட்டங்களினின்று நீங்கியவளவில்) தன்னை முதற்பொருளென்றறிந்து நிற்றல் (மலக்) குற்றத்தையுடைய ஆன்மாவுக்கு வடிவாகும். இச்சுத்தாவத்தையைத் தலைப்படுமளவும், நின்னியல்பின் வேறுபட்ட பாசக்கூட்டத்தினிடையே அதுவதுவா யழுந்தியிருந்த நினக்கு உயிராவது அருளாகுமென்று (பரமாசாரியர் திருவாய்மலர்ந்தருளி நான்முதலென்றலை) நீக்க (அங்ஙனந் தெரித்துக்காட்டிய) அருளினாலே (அதனோடு) கலந்து நானுஞ் சிவசமமேயென்று முனைத்து நிற்றல் ஆன்மதரிசனமாகும். அந்த அருளைக்கொண்டு எத்தொழிலையுஞ் செய்யப்பொருந்திய பின் (பின்னரு மவ்வருள் கருணையினா னிழித்துணர்த்த) அம்முனைப்பைவிட்டுத் துயக்குற்று அவ்வருளிலே யழுந்திவிடுதல் ஆன்மசுத்தியாம்.

(வி - ம்.) அருளுஞ் சிவமு மபேதமாகலான் அருளைச் சிவமாகக்கொள்க. உது - அது.

(122)