பக்கம் எண் :

416தணிகைப் புராணம்

அறிவு, ஆயுள் எனும் மூன்றுக்கும் ஒட்டுக. பறைய - கெட, தேய என்னும் பொருளது. மும்மலம், முற்கூறிய ஆணவம் மாயை காமியம் என்பன. பாய - பரந்த, விரிந்த என்னும் பொருள்தரும் பெயரெச்சம். இஃதிப் பொருளில் 1 'பாய வாரியுண் டுயர்கெடுத் துலகெலாம் பருக' என்புழி வருதலால் தெளிக. ஆப - ஆவார். பகரவீற்றுப் பலரறிசொல். என்னை?

 2"அர்ஆர் பஎன வரூஉ மூன்றும்
           பல்லோர் மருங்கிற் படர்க்கைச் சொல்லே"

என்றலின்.

(51)

 கூவி ரத்தடந் தேர்மத குஞ்சரம்
 வாவு கொய்யுளை மாசிவி கைக்குலம்
 மேவி யுய்ப்பவ ரன்னவை மேல்கொடு
 தாவி லாத்துறக் கந்தனைச் சார்வரால்.

(இ - ள்.) மேல் தட்டினையுடைய பெரிய தேரினும் பதம் பொருந்திய யானையின்மீதினும் தாவி யோடுகின்ற கொய்த புறமயிரினையுடைய குதிரையின் மீதினும் பெருமைபொருந்திய பல்லக்குக் கூட்டங்களினும் பொருந்தியிருந்து அவற்றைச் செலுத்துவோர் மறுமையில் அவ்வவ் வூர்திகளின் மேலேறியிருந்து குற்றமற்ற வானுலகத்தைச் சார்ந்து இன்புறுவர்.

(வி - ம்.) கூவிரம் - தேரினது மேல்தட்டு. குஞ்சரம் - யானை. வாவு - தாவியோடுகின்ற. கொய்உளை - களையப்பட்ட புறமயிர், பிடரி மயிர். உளை என்பது, குதிரையின் பிடரிமயிரினை உணர்த்தி, அதனை யுடைய குதிரைக்காய், அதன் முதுகுப் புறத்துக்காதலால் இருமடியாகுபெயர். சிவிகை - பல்லக்கு. குலம் - இனம், கூட்டம். பல்லக்கு பல்வகை வடிவிற் செய்யப்பட்டு ஊர்ந்து செல்வதாகலின், "குலம்ழு என்றார். மறுமையில் தேவருலகத்திருந்து இவைகள் வந்து தாங்கிச் செல்வதாகலின் "அன்னவை மேல்கொடு. . . . . .சார்வர்" என்றார். ஆல் : அசை. இத்தலத்தில் பல்வகை ஊர்தியில் ஊர்ந்து செல்வோர் தேவருலகத்தினும் அவ்வூர்தியினிவர்ந்து செல்வர் என்றமையால் இத்தலம், வாளா இறைவன்பாற் பத்தியில்லார்க்கும் அத்தலத்தில் இருப்போர்க்கும் துறக்க வின்பம் முதலியவற்றைத் தரும் பெருமைமிக்க தென்பதைத் தெளிவுறுத்தியபடியாம் என்க.

(52)

 நீர்சொ ரிந்துநி லத்தைய ளிப்பவர்
 சீர்சொ ரிந்தசெல் வத்தின்மி குந்துவாழ்ந்
 தேர்சொ ரிந்தமெய் யெய்தியி ருவளம்
 பார்சொ ரிந்திடப் பார்த்திப ராகுவார்.

(இ - ள்.) (தம்பால் வந்திரந்தார்க்குத் தமக்குரிய) விளைநிலத்தைத் தாரைவார்த்துக் கொடுப்போர், சிறப்பால் மேம்பட்ட செல்வத்தால் சிறந்து வாழ்ந்து அழகுமிக்க நல்லுடல்பெற்றுப் பெருத்த செல்வத்தை உலகம் தமக்கு மிகுதிபெறக் கொடுக்க மன்னராக விளங்குவர்.

 1.  திருவிளை, பாயிரம் : 
 2.  தொல், சொல். வினையியல் :