உரைத்தவரும் ஆகிய இவரோடு, அம்மொழியை ஓதுவிக்கும் நல்லாசிரியன் முதலிய குரவர்களை நிந்தனை செய்தோரும் இறைவன் செவியறிவுறுத்த ஓதுதற்குரிய மெய்ந்நூலையும், அவ்விறைவன் திருக்கோயிற்குரிய பொருள்களையும், நூல்களை வரம்பிட்டுக் கூறும் நல்லாசிரியனுடைய பொருளையும் களவு செய்தோரும், மிகைத்தீவினை செய்தோர் என்று ஆன்றோர் கூறுவர்.

(வி - ம்.) புரை - உவமம். மொழி - வேதாகமமொழி. கரை செய்தல் - ஓதல். வரைசெய்தல் - வரையறை செய்தல். வௌவுதல் - களவு முதலியவற்றாற் கவர்தல்.

(227)

(இ - ள்.) இறைவனுக்குரிய பொருளைக் கவர்ந்து கொண்டவரை இயலுமேற் கொன்றொழித்திடுக. இயலாவிடின் ஆற்றலுடையார்க்குப் பொன் கொடுத்தேனும் அத்தீயவரைக் கொல்லுக. அதுவும் இயலாதாயின் அவ்வூரைவிட்டு அகன்று போய்விடுக. போகாமல் அவர்க்கிடங் கொடுத்து அவ்விடத்திலேயே வாழ்வாராயின், அத்தகையோரும் மிகைத்தீவினை செய்தவரேயாவர். இனி அம் மிகைத்தீவினைக்கு இனமாய் வருகின்ற தீவினைகளும் பற்பல வுள்ளன ; அவையும் முன் தொகுத்த அம் மிகைத்தீவினையிலேயே அடங்கும்.

(வி - ம்.) கனகம் - பொன். அடர்த்தல் - கொல்லுதல். அடர்தல் - செறிதல். அணித்து - நெருங்கியது ; இனமாயது என்றவாறு. உளது - சாதியொருமை.

(228)

(இ - ள்.) ஒப்பற்ற இறைவன்பாலும் ஆசிரியன்பாலும் அன்பு புரியாதவரும், வழிபாடு செய்யாதவரும், வற்கடம் வந்துற்றபொழுது அவ்விருவர்க்கும் சிறிதும் வழங்காதவரும், தமக்கும் வறுமைக்காலமாயினும் அவர்பாற் சென்று தம்மாலியன்ற உடற்பணியேனும் செய்யாதவரும் நியதியாக மேற்கொள்ளும் வழிபாடு முதலியவற்றைவிட்டவரும் பெரிய தவத்தின்மேற் கொண்ட துறவோரை இகழ்வோரும், இறைவனை இகழ்ந்தோரும் இன்னோரன்னவரும்.

(வி - ம்.) பொருவு - உவமை. இருவர் - இறைவனும் ஆசானும். ஏதும் - சிறிதும் என்பதுபட நின்றது. பொருளிழப்பு என்றது வறுமை நிலையினை. பிரான் - இறைவன்.

(229)