| | உலாவுறு காலி லாத முடவனே யுரங்கொண் மந்தன் | | | சலோதர நோய்க்கோட் பட்டான் றண்புனற் கரையன் மாதோ. |
(இ - ள்.) இந்திரன் (வலது) தோளிலே வாதநோயுடையன். வளவிய திங்கட்டேவன் குட்டநோயுடையான். சுழல்தற்குக் காரணமான வெப்புநோயானே தக்கன் பிணிக்கப்பட்டான். வலியையுடைய சனிக்கடவுளும் உலாவுதற்குரிய கால்களில்லாத முடவன். தண்ணிய கடற் கரசனாகிய வருணன் நீர்க்கோவை நோயுடையான். (வி - ம்.) வலாரி - இந்திரன். கயம் - க்ஷயம். மந்தன் - சனி. சலோதரம் - நீரிழிவுமாம். மாது, ஓ : அசைகள். (315) | | துளவினன் றலைநோ யாளன் சுடரவன் பழுதார் மெய்யன் | | | வளமுடி யிழந்தான் போதன் வாணிதன் னாசி தோற்றாள் | | | அளமர மாரன் வெந்தா னடல்வலிக் காலன் பட்டான் | | | உளரவிக் களத்தில் யாருந் தக்கனோ டுறுப்புத் தீர்ந்தார். |
(இ - ள்.) திருமால் தலைநோயுடையன், ஞாயிற்றுத்தேவன் பழுதுபட்ட தோலையுடையன் ஆயினன். பிரமதேவன் வளவிய தலையொன்றனை இழந்தனன். கலைமகள் மூக்கரியுண்டாள்; உளஞ்சுழலும் படி காமன் உடல்வெந்து போயினன். கொல்லும் வலிமிக்க கூற்று வன்றானும் கொல்லப்பட்டான். தக்கனுடைய வேள்விக்களத்திலே உளரான அமரரெல்லாம் அத்தக்கனோடு உறுப்புக்களை இழந்தனர். (வி - ம்.) துளவினன் - திருமால். போதன் - பிரமன். அளமரல் - அலமரல்; சுழலல் அவிக்களத்தில் உளர் யாரும் எனமாறுக. (316) | | காண்டகு விண்டு கண்டங் கண்டமுற் றவனி வீழ்ந்தான் | | | மாண்டமுப் புரமோ ரம்பின் மாய்ந்தன காளி சீற | | | நீண்டதா ருகன்மெய் விட்டா னிகரிலாச் சூர னென்போன் | | | தூண்டிய நமது வேலாற் றோல்வியி னுடல நீத்தான். |
(இ - ள்.) காண்டற் கினிய தகுதியையுடைய திருமாலும் கழுத்துத் துணிபட்டு நிலத்திலே வீழ்ந்தான். முப்புரங்களிலே வாழ்ந்த அசுரர் அனைவரும் ஒரே கணையில் மாண்டனர். இறைவி சினத்தலானே நெடிய தாருகன் இறந்துபட்டான். ஒப்பற்ற சூரபதுமனும் யாம் எறிந்த எமது வேற்படையானே தோற்று உடல் நீத்தனன். (வி - ம்.) விண்டு - திருமால். முப்புரம் - ஆகுபெயர். சூரன் - சூரபதுமன். யாம் தூண்டிய எமது வேலால் என்க. (317) | | மலரவன் றன்னை மாயோன் வழங்கிடப் பட்டுத் தாழ்வன் | | | அலரவன் மாயன் றன்னை யளித்திட வவனிற் றாழ்வன் | | | புலவர்க டாக்கப் பட்டுப் போர்த்திற லவுணர் தாழ்வர் | | | கலதிவா ளவுணர் தாக்கக் கடவுளர் தாமுந் தாழ்வர். |
|